zondag 30 november 2014

Klussen op zondag

Terwijl ik blog, hoor ik M. bezig in de keuken. Het plafond is/wordt geïsoleerd met hetgeen we nog in huis hebben. Gisteren was het in de keuken maar 13,8 graden. Brrrrr.... Met het petroleumkacheltje kregen we het wel wat warmer hoor. Alleen met zo'n open plafond 'vliegt' de warmte weg.

Mijn vader heeft vrijdag en gisteren de dagkantjes (zijkanten) bij de kozijnen op maat gemaakt. Vensterbank geplaatst. Hele prut voorzien van pur. Ons 'schuimpistool' is helaas stuk. Dus hadden we voor een goedkope oplossing gekozen, door middel van 'pur' van de A.ction. Wat een hutspul. Onder het motto goedkoop is duurkoop. 

Vandaag is mijn vader begonnen met stucen van onze slaapkamermuur. 
En ik ben een blij ei. Wat een verschil zeg, nu al. Wat zou ik blij zijn met een slaapkamer die helemaal af is. Volgens mij slaap ik dan ook veel beter. Al moet ik zeggen dat de afgelopen twee nachten, doorgebracht op mijn dochters bed, ook goed waren voor mijn nachtrust. (Dochter is nog steeds bij oma aan het logeren, evenals de poes. Ze komen vanavond terug).

Kachel in de kamer brandt. Ik heb voor de sier ook mijn oude kluskleding aan. Er droogt een wasje. Ik 'huppel' wat rond voor hand- en spandiensten. 

Woensdag komt er iemand van een klusbedrijf voor een eerste offerte. Ik heb gekozen voor een timmervrouw. Lijkt me wel wat. Morgen ga ik nog wat andere bedrijven contacten. 3 of 4 offertes zijn hopelijk voldoende om te kunnen vergelijken.

Rugtechnisch (sinds afgelopen maandag zit er een zenuw klem aan de zijkant van mijn rug) gaat het beter. Morgen naar de chiropractor. Wellicht kan hij de zenuw ontklemmen. 

Het wordt nog wel wat met me. In ieder geval voor mijn tachtigste. 
Iemand nog ervaring met een goed klusbedrijf in de provincie Groningen? 
Ik hou me aanbevolen. 

vrijdag 28 november 2014

Het vervolg van het letselschade gesprek

Wat fijn zeg, alle bruikbare reacties op mijn vraag inzake het gesprek met de verzekeringsman en vrouw. 

Ik was gisteren een beetje van de leg. 's Ochtends belde mijn vader me uit bed. Ik was net wakker na een erg woelige nacht. Ik sliep om 04.50 uur nog niet en was niet blij met alle geluiden die M. produceerde. Dus die is op zolder gaan liggen en vervolgens ben ik eindelijk in slaap gevallen. Mijn vader wilde even langskomen om te kijken of we alle materiaal hebben voor het stucen van de muur in de slaapkamer.

Dus ging ik gauw uit bed, douchen, aankleden en naar beneden. Samen met mijn vader een kop koffie gedronken. Voor hem gezocht naar een voordelige autoverzekering voor een bedrijfsauto. Materiaal bekeken, vrijwel alles in huis gelukkig.

De middag verliep anders dan verwacht. Ik was veel aan de telefoon. Afspraak maken met de tandarts, kapper en chiropractor. Er blijken 'tig' wervels scheef te staan in mijn rug en mijn nek. Ik ben benieuwd. 

Dochter stuurde een berichtje dat de stadsbus vertraging had (er was een vrouw onwel geworden in de bus) en dat ze daardoor een trein later had. Ik berichtte terug dat ik haar helaas dan niet meer van het station kon halen. Vanwege de afspraak met de verzekeringsmensen.

Gelukkig vond ze het niet erg. Het voordeel van een grote dochter is dat ze met iets te eten en drinken naar boven ging. Oma zou haar halen voor het eten (samen met de poes) en ze mocht ook blijven slapen. (Vindt ze altijd leuk bij mijn ouders, volgens mij bijna leuker dan hier thuis haha, want hier 'moet' ze van alles).

Als eerste kwam de dame die mijn belangen behartigt. M. had een uurtje verlof opgenomen en was er ook op tijd. Vervolgens voegde ook de verzekeringsman zich bij ons. Ik had ondertussen al klotsende oksels. Echt zo niet mijn ding dit.

Ik dacht dat we wel in een uurtje klaar zouden zijn. Nou we waren ruim twee uur verder. We hadden een prima gesprek. Wel een blunder van het ziekenhuis. Die hadden een röntgenfoto van mijn borstkas uit 2006 gestuurd, in plaats van een foto van mijn enkel.

Toen ik moest vertellen welke klachten ik nog heb en waar ik het meeste last van heb moest ik ineens heel erg huilen. Dat vond ik erg vervelend.
Alle frustratie over het niet kunnen doen wat ik anders deed energietechnisch kwam eruit. Het onaffe huis omdat ik vrijwel niet kan klussen. Dochter uit logeren sturen in de herfstvakantie omdat we niets leuks konden gaan doen etc. etc.

Ze waren heel begripvol. Beide partijen. Volgende week wordt er weer een voorschotbedrag inzake het smartengeld overgemaakt. En nu komt het.... 
We mogen een offerte opvragen bij een 'klusjesman', voor het afmaken van alles wat nu nog binnenshuis gedaan moet worden. Alleen de 'manuren' hoor. Materiaalkosten heel begrijpelijk niet. 

Wow.... ik kan het nog steeds niet geloven. Ik heb M. volgens mij al wel 10x gevraagd of ik het goed begrepen heb.
Volgende week krijgen we het rapport over wat er gisteren besproken is. 
Hopelijk staat dit er dan ook zwart op wit. Wat zou dat fijn zijn zeg. 
Een huis van binnen wat klaar is. Rust... Letterlijk en figuurlijk. 

Dus duimen jullie nog één keer mee? 

woensdag 26 november 2014

Afspraak met de letselschadeverzekeringsmevrouw en de tegenpartij

Kurk voor op de vloer, daar had ik nou nog nooit aan gedacht. En ja, vloerbedekking bij vlekken, hmmmm, nee niet handig. Bedankt voor alle reacties. We denken er nog even over na.

Gisteren ontving ik email van de letselschade verzekering. Met al mijn medische gegevens. Of ze die op deze manier door mochten sturen naar de tegenpartij. Morgen komen de verzekeringsmevrouw die mijn zaak behandeld, samen met iemand van de tegenpartij op bezoek. Omdat ik al zolang thuis ben.

Nu heeft de fysiotherapeute in de verstrekte gegevens gezet, dat ze met de behandeling gestopt is, omdat ik in telefonisch contact heb aangegeven dat het goed met me ging. Daar heb ik maar gauw op gereageerd. Het telefonische contact was namelijk een vraag van haar op de voicemail of het goed ging met de Body Stress Release behandeling. Vervolgens sprak ik haar niet persoonlijk, maar liet op de voicemail het bericht achter dat het goed ging en dat ik er voor koos om niet verder te gaan met de fysiotherapie behandelingen.

Als reactie van de verzekeringsdame kreeg alleen als reactie, dat dit dan morgen wel ter sprake zou komen. Ik ben benieuwd. M. komt eerder van zijn werk naar huis om bij het gesprek te zijn. Anders zou het 'twee tegen één' zijn en daar voelde ik me niet prettig bij.

Zijn er nog zaken die ik morgen ter sprake moet brengen? 
Mijn studie en examen zijn bijvoorbeeld uitgesteld. Eén van de voorwaarden van verlenging van mijn contract was het behalen van mijn HBO diploma. Door het uitstellen is er geen zekerheid voor de verlenging. Dat is voor mijn 'gemoedsrust' niet heel fijn.

Het niet kunnen klussen, weinig mensen om me heen kunnen verdragen, weinig gebruik kunnen maken van onze weekend vrij abonnementen, geen/weinig leuke dingen ondernemen met onze dochter, vinden jullie dat geldige argumenten als het gaat om smartengeld?

Ik ben echt niet iemand die nu 'voor het verzekeringsgeld' gaat hoor. Ben het liefst weer helemaal gewoon normaal en gezond. Zorg ik zelf wel voor extra geld. Om eerlijk te zijn zie ik er een beetje tegenop morgen. Een hoop gedoe.

Vanmorgen was de baas van mijn leidinggevende hier op de koffie. Erg attent. Hij bracht alvast een chocoladeletter mee :) We hadden een goed gesprek. Over verschillende onderwerpen. Fijn om hem ook eens zo in een andere omgeving te spreken. Ik heb aangegeven dat ik het erg waardeer dat ze van mijn werk allemaal zo om me denken en me de tijd geven voor herstel. Dat doet me goed. 

Nou, duimen jullie voor me dat ik morgen inzake de letselschade een vruchtbaar gesprek zal hebben? Vast bedankt.

dinsdag 25 november 2014

Dan maar een kok inhuren?

In gedachten zag ik het al helemaal voor me. In het nieuwe huis, met die strakke keuken, een nieuwe oven, inductiekookplaat, stoomoven eventueel.... Dan zouden toch mijn keukenprinses genen tevoorschijn komen. En toverde ik de lekkerste maaltijden, m o e i t e l o o s, in elkaar.

Terug naar de realiteit. We hebben het verbouwen van de keuken uitgesteld naar volgend jaar. We gebruiken nog steeds het oude oventje van mijn oma. 
Het functioneert, maar daar is het ook wel mee gezegd. De boterkoek die ik vanmiddag maakte is toch net een beetje aangebrand. 

Ik denk altijd dat ik goed kan koken. Nou... de blikken van vanavond, bij M. en dochter, na het nemen van hun eerste hap van de romige wortelsoep, spraken boekdelen.

Ok, ik had geen gember in huis. Dus gebruikte ik een stengel bleekselderij. Kokosmelk had ik ook niet staan, dus deed ik wat gewone melk met 4 eetlepels kokospoeder. (Creatief ben ik wel haha). Ik vond het wel lekker. Houdt in dat ik nog de rest van de week soep eet. 

Ik heb er wel eens over gefantaseerd. Wonen in een warm land. Dan 'gewoon' een kok inhuren. 's Ochtends doorgeven wat ik wil eten en daar verder geen omkijken naar hebben. Uiteraard zou ik dan ook graag iemand in willen huren die het huishouden doet. Want wat kost dat veel tijd. Nu ben ik geen huishoudSTER, ik doe het hoognodige, maar neem alleen de was. (Gelukkig heb ik geen kleding die ik moet strijken) en bijvoorbeeld stofzuigen. Met poes Semmie blijf ik bezig. 

Ach... dat warme land is nog niet zover. Eerst hier de komende herfst/winter periode 'overleven'. Gelukkig is het binnenkort al weer 21 december en worden de dagen daarna iets langer.

M. is vanavond met mijn vader naar de H.ornbach. Zaterdag komt mijn vader onze slaapkamermuur stucen en er moet nog wat materiaal gekocht worden.
Wat zal het fijn zijn als dat klaar is. Kan daarna de vloer erin (moeten we nog wel uitzoeken) en kunnen we kasten en een nieuw bed kopen.

Ik twijfel over wat we op de vloer zullen doen. In onze oude slaapkamer hadden we laminaat. Vloerbedekking (als in tapijt) lijkt me ook wel wat. Iemand daar ervaring mee? En wellicht nog adviezen? Bijvoorbeeld tapijttegels? 

maandag 24 november 2014

Pyjamadagje

Ach... ik had het kunnen verwachten natuurlijk. 4 uur zitten in de auto, 2 uur zitten op een houten bankje. Staan op een kerkhof. Staan bij de condoleance. Allemaal wat veel voor mijn 'stijve lijf'. Gooi er gisteren nog een deurpost schilderen tegenaan plus samen met M. een badkamerkastje ophangen. Voor het eerst in maanden na de aanrijding ben ik weer ongesteld. Oh ja, niet te vergeten, een oververdrietige dochter met ernstige moederbehoefte die me tot 3.31 uur wakker hield met haar gewoel en gedraai. Ze lag bij mij in bed en M. op zolder. Nou, op het eerder genoemde tijdstip heb ik haar naar haar eigen bed 'gebonjourd'.

Rond 9.45 uur was ik weer in het 'land der levenden'. Na een l a n g z a m e start, brouwde ik een soort van bolognese saus vandaag. Breide mijn shawl af. Hielp dochter (die een dagje vrij was van school) aan te sporen haar huiswerk te maken. Dronk thee, koffie, las wat blogs, gewoon lekker niets. 
En.... liep/zat (nouja loop/zit) de hele dag in mijn pyjama.

Applaus voor mezelf. Dat ik er aan toe durf te geven, dat ik het doe, een hele dag in pyjama blijven. Dat ik er zelf over durf te bloggen :) Zo niet interessant, maar wel zo waar. 

M. komt zo thuis. We eten spaghetti met de zelf gepruttelde saus. En vanavond doe ik denk ik ook niets. Lijkt me wel een strak plan.

zaterdag 22 november 2014

Prachtige dag voor een begrafenis

Na wat lichte ochtendstrubbelingen zaten we om 10.10 uur in de auto. Gauw een stop bij de kringloop. Een nette lange winterjas was vandaag met 20% korting. Uiteraard ook het leren jasje waar ik laatst over schreef gekocht :)

Ook nog een stop bij de natuurvoedingszaak. Voor een kaneelbrood, gesneden, twee reepjes en voor onderweg een Vivani chocolade reep met cappuccinosmaak. (Die is zoooooo lekker, nee helaas geen aandelen).

Toen door naar mijn ouders. Kind, keyboard (had ze geleend van opa), kat + spul eruit, snel plassen en op weg. Met een lange rit voor de boeg en wat wegwerkzaamheden wilde we het zekere voor het onzekere nemen.

Naarmate we verder kwamen, werd het weer steeds beter, vergeleken met de druilerige regen bij het opstaan. Blij dat ik toch mijn zonnebril had meegenomen.

Ik had me warm gekleed voor de kerk. Een hemd, t-shirt, vestje en jasje. Uiteraard ook een broek, sokken en schoenen. Voor nog enige 'coleur locale' had ik een semi fleurige shawl om. Nou... het was warm in de, trouwens, prachtige kerk. Erg warm. 
En een heeeeeeeeele lange uitvaartdienst. Onder het motto houten kont punt nl.
De toespraken waren mooi. De zingende en orgelspelende dame kon er ook wat van. 

We reden mee in 'stoet' naar de begraafplaats. Ik was nog nooit meegeweest naar een open graf. De kist werd door twee broers en nog vier anderen in het graf geplaatst. Erg bijzonder. Het zonnetje scheen nog, echt een prachtige dag voor een begrafenis.

Daarna gingen we naar een chique hotel. Waar de mogelijkheid was tot condoleren. Voor alle kinderen was een aparte ruimte gereserveerd. Waar ze konden 'chillen' en 'gamen'.

Voor M. was het weerzien met zijn jaarclub genoten een soort van reünie.
Ook al was de aanleiding natuurlijk een hele vervelende. Toch was het 'gezellig'. 

Via de McD, voor een McKroket met wat friet reden we weer terug naar huis. Om nu met een geroosterd kaneelbroodje, een kop thee, een dekentje op de bank en "House of Cards" op N.etflix bij te komen. 

vrijdag 21 november 2014

Snertweer

Vanmorgen hoorde ik de ijskrabbers over de autoruiten gaan. Brrrrr.... ik draaide me nog lekker even of, want het was nog heel erg vroeg. Ondanks dat de auto voor de deur staat ging M. met zijn vouwfiets en trein naar het werk. 

Gisteren met boodschappen doen had ik een 'snert'pakket gekocht. Voor het eerst in 44 jaar maakte ik snert. Wat een snijwerk zeg. Na het koken op het gasstel zette ik de pan over op mijn petroleumstelletje. Wat een uitkomst. Dochter had een vriendinnetje te spelen, die wilde ook wel graag snert. 
Commentaar van dochter: "De snert van oma is lekkerder, maar die van jou is ook wel lekker hoor". Hmmmm..... Nou ik vond die van mij wel heel erg lekker. 

Hopelijk hebben we morgen geen last van flatulentie (zo'n mooi woord voor zo iets onhandigs) in de kerk. 
M. kreeg vandaag bericht, dat hij ook bij de begrafenis is. Volgens de rouwkaart zou de begrafenis in besloten kring plaatsvinden. Fijn voor M. dat hij er bij mag zijn, maar ik vind het helemaal niets. Want dat houdt in dat ik daar ook bij ben. (Kan moeilijk met mijn breiwerkje in de auto gaan zitten wachten :))
Het voelt een beetje 'hypocriet' want ik heb de (studie)vriend van M. vier jaar geleden voor het laatst gezien. Maargoed. Ik vind het sowieso al niets, een uitvaart. 

Vandaag mijn pak maar uit het rek gehaald. Ik was een poos geleden goed geslaagd bij de kringloop. Een mooi grijs pak voor maar 10 euro. Alleen had ik de broek nog niet korter gemaakt. Is gelukkig klaar, morgen de broek nog even oppersen. (Om vervolgens weer lekker 2 uur in de auto te laten kreuken).
Haren nog wassen en uit de krul halen. Nagels lakken. Kind en kat weer uit logeren brengen. Hee, maar wij leven nog, dus ik ben de laatste om te zeuren.

Op mijn bankrekening werd vandaag het bedrag van een klein vervroegd uit te betalen pensioen e i n d e l i j k bijgeschreven. De loonheffing is al ingehouden. in plaats van 341,15 euro, ontving ik slechts 222,49 euro. Altijd fijn natuurlijk om geld te ontvangen.

Verder nog nieuws waar ik niets over mag schrijven. Alleen dat ze 12 december bij ons thuis komen hiervoor. En dat het in januari wordt uitgezonden.

Mijn leidinggevende mailde vandaag dat ze uitstel heeft geregeld voor mijn examenopdracht. In plaats van 19 december, mag ik het 1 februari inleveren. Helemaal fijn. Ik ga er vanuit dat ik dan al 'lang en breed' weer aan het werk ben.

Nu eerst maar eens een paar uurtjes slapen. Morgen wordt vast een emotionele en intensieve dag. Ik moet altijd heel erg huilen bij begrafenissen en crematies. Zal een kudde zakdoekjes in de tas doen. En kijken of ik mijn watervaste mascara kan vinden. Of dat überhaupt al niet opdoen, dat is nog makkelijker. 

donderdag 20 november 2014

Dagje uit voor 1210 euro

Sinds vandaag hebben we weer een auto bij huis. M. vertrok gisteren na zijn werk met de trein naar zijn ouders. Vanmorgen vroeg bracht hij ze weg en reed naar huis. Om 10.00 uur zaten we gezamenlijk aan een au-laitje.

Ik was er om 7.00 uur al uit. Ik had dochters wekker niet gehoord en dacht dat ze zich verslapen had. Dat was niet het geval. Omdat het nog koud en donker was heb ik haar 'vergezeld' in de keuken. Theetje gezet, bemoedigend aangesproken (ze had geen zin, wat ik me voor kan stellen, maarja, dit is nog maar haar eerste jaar van de middelbare school).

Toen ze weg was ben ik nog wel even gaan liggen. Afgelopen dinsdag had ik mijn 5e behandeling van Body Stress Release, die hakte er aardig in.
De maandag bij de bedrijfsarts ging prima hoor. Daarna ben ik nog naar mijn werk geweest. Was ook goed. Ik was niet zo vermoeid als de vorige keer.

Helaas is er nog niets bekend over een eventuele verlenging van mijn contract. Dinsdag was de laatste dag om te kiezen voor het aantal uren binnen mijn aanstelling. 36, 38 of 40. Standaard is 38. Ik heb gekozen voor 36 uren. Iets meer geld, iets minder verlof. Ik heb wel nog 80 uren verlof bijgekocht. In het ergste geval ben ik al ergens in februari 'vrij'.

Vandaag was M. vrij. Ik het kader van zijn tweewekelijkse prepensioen vrije dag zeg maar. We besloten om de voorraadkast eens goed te vullen. Tsjonge jonge, tot zover het boodschappenbudget haha. We haalden dochter van het station. Gezamenlijk nog even naar het winkelcentrum. Dochter had alleen maar shirts met korte mouw. Dus die heb ik voorzien van 3 nieuwe shirts.

Ondertussen was het al 16.30 uur geweest. Toen we thuis kwamen was de fut er aardig uit bij mij. Ondanks alle voorraad op de planken en rekjes, aten we gewoon lekker vers brood. Morgen wel weer wat groenterijks. Mijn moeder was jarig vandaag, dus daar zijn we nog even op visite geweest.

Gezellig wat elpee's geluisterd. We waren met ons vijven. Lekker knus.

Nou over ons dagje uit van 1210 euro. In 2012 ging ik voor het eerst naar PINC. Via de ASN bank won ik op twitter (ja, toen was ik daar nog heel actief) een toegangskaart. Het was een erg bijzondere dag. In 2013 en 2014 had ik graag willen gaan, maar hikte ik tegen de prijs aan voor een dag.

Ik wist dat ze voor 24 uur een speciaal tarief hadden van 500 euro per ticket. Nog een smak geld. Maar daar hebben we ons 'education potje' voor. Dus, ik vroeg M. of hij volgend jaar mee zou willen. Dat leek hem wel wat. Dinsdag kreeg ik de factuur.... Slik.... ik had de BTW niet berekend.... Dus nog 210 euro extra.... Gelukkig kan het op de zaak :)

Uiteraard besef ik dat dit geld ook goed is voor een mooie S.meg koelkast. Maar M. verwoordde het mooi vanmiddag. Hij zei, we doen 'gewoon' EN/EN. 
Niet meer OF/OF. Hij vond dat we lang genoeg op of/of basis geleefd hebben.

Dat is waar. Alleen heb ik daar nog wel moeite mee. Want ik bedenk net dat ik vanmiddag bij de kringloop een mooi leren jasje heb laten hangen. 15 euro vond ik teveel :) Maarja, dat komt van mijn zakgeld haha... #kniepstuiver 
Zaterdag heeft de kringloop 20% korting op alle kleding. Als het er dan nog hangt is het jasje voor mij bestemd. 

Dan trek ik het volgend jaar aan, naar het PINC. congres. Een jasje met een verhaal. 

woensdag 19 november 2014

Rouwkaart

Vandaag ontvingen we de kaart inzake het overlijden. Natuurlijk moest ik een traantje wegpinken bij de tekst. Met name het gedeelte 'onze lieve en stoere pappa'.

Nu heb ik nog nooit echt nagedacht over mijn eigen uitvaart. Mede omdat ik altijd bang ben dat ik dan zoiets over mezelf 'afroep'. Ik weet dat ik gecremeerd wil worden. Koffie en thee met cake vind ik zo standaard. Daar zou ik wel graag iets anders voor willen. En de standaard rouwkaart vind ik helemaal niets. 

Misschien moet ik dat maar eens vastleggen. Een soort van 'scenario'. Adressen zijn ook wel handig, wachtwoorden van sociale media sites en dergelijke. Hmmm. 

Wie van jullie is al wel zo flink geweest om een en ander vast te leggen? En dan hopelijk niet omdat het einde in zicht is, maar 'gewoon' voor de rust en zekerheid.

Ik ga zo een mooie kaart kopen, of misschien wel maken voor de vrouw en kinderen die achterblijven. Zaterdag gaan we 'op condoleance'. Klinkt als een uitje, maar dat is het zeer zeker niet. De begrafenis vindt plaats in besloten kring. Dat begrijp ik.

Het voelt wel raar dat alles doorgaat. Mail van de zorgverzekering met een nieuwe polis. Ik heb gisteren al even telefonisch contact gehad inzake mijn eigen risico en de kosten voor de beugel van dochter. Morgen maar even wat berekeningen maken samen met M. 

Vanavond gaat M. naar zijn ouders. Morgenvroeg brengt hij ze naar Schiphol. Ze gaan voor lange tijd naar mijn schoonzus. In die tijd mogen wij de auto lenen. Is wel fijn denk ik, na 3 maanden weer een auto voor de deur. We hebben ons prima gered hoor. Het is alleen wel een stukje gemak.

Nou, ik ga kijken of ik zo de somberheid vanwege het overlijden uit mijn hoofd kan krijgen door een stukje te fietsen. De poes merkt dat ik niet lekker in mijn vel zit. We hebben de hele ochtend al 'ruzie' met ons twee. 

Vanavond met dochter maar even gezellig maken. Kachel aan, dekentjes op de bank, iets lekkers erbij en dokter Tinus kijken.

dinsdag 18 november 2014

44 jaar maar


Gisteren kreeg M. een telefoontje. Zijn (studie)vriend is overleden. 
Vorige week kwam er nog een mailtje van hem, dat hij uit het ziekenhuis was. Dat hij hoop had op nog 2 tot 3 maanden te leven. Het is hem helaas niet gegeven. Hij is 44 jaar geworden. 

maandag 17 november 2014

Geïsoleerde keuken en een petroleumstelletje.

Raar zo'n kind- en poesloos weekend. Gisteravond bracht mijn moeder ze terug. Mijn vader belde ondertussen, hij had 'wat' foto's doorgestuurd. (27 stuks, voornamelijk van poes Semmie haha). Uiteraard hadden ze zich beiden 'voorbeeldig' gedragen. Nou, ik had binnen een half uur al een woordenwisseling met dochter. Tsjonge jonge. Gelukkig snel weer opgelost. (Pubertrut, haha, moeders in de overgang, dubbele pret).

Nou, het fijne was dat M. zich volledig uit kon leven op het keukenplafond. 
Ons plan om het dak te verhogen laten we voor dit jaar nog even gaan. 
Hoe verstandig van ons. Aan het open keuken gehalte (lees met name plafond) moesten we nog wel wat doen. We hadden nog 4 rollen glaswol staan. Dus ging M. aan de slag. Panlatten onder de balken geschroefd. Glaswol tussen de balken. Het lijkt hier wel een broodje shoarma in zilverfolie verpakking.

Ik was verbannen naar de kamer. Raar hoor, om niet te helpen. Ik breide een paar sloffen af. Riep af en toe iets bemoedigends en bemoeide me er verder niet mee. (Echt!). 

Toen hij klaar was heb ik nog wel gauw het binnenste gedeelte van de deurpost naar de kamer voor de 2e keer in de grondverf gezet. Wat al een andere kijk. 
Ik verheug me op binnenkort meer klussen (nouja, niet op het klussen zelf, wel op het eindresultaat).

In de keuken is het in ieder geval al een stuk warmer. Gisteren werd het met de Zibro kachel aan bijna te warm. Naast de tank van de kachel die we hebben bijgevuld, vulde ik ook mijn petroleumstel. Via het internet had ik al nieuwe lonten gekocht. Op het stelletje plaatste ik een ketel met water. Wat een pret toen het bijna kookte. M. snapt mijn blijdschap niet helemaal. Die vindt dat ik ook gewoon de waterkoker kan gebruiken. Maar ik vind het fijn dat ik onafhankelijk van gas en electra iets kan verwarmen en ook nog kan koken. 
Ach... iedere gek zijn gebrek :)

Ik heb om 13.00 uur een afspraak bij de bedrijfsarts. Morgen mijn 5e Body Stress Release behandeling. Ik merk dat ik zeker vooruitgang boek. Nu nog wat nachten gewoon goed slapen, dan zal ik erg blij zijn.

Fijne dag allemaal. 

zaterdag 15 november 2014

Kind en poes de deur uit

Na wederom een brakke nacht (als in lang wakker liggen, op verschillende tijdstippen gedurende de nacht) kwam ik rond 10.45 uur mijn bed uit. Beetje jammer van de ochtend, maar het zij zo. Dochter lag op haar bed met een iPad filmpjes te kijken. Poes viel mijn enkels aan toen ik op het toilet in de badkamer zat, zo verveeld was ze. En M. die stond buiten hout te zagen. 

Ik brouwde direct maar twee koffietjes, dochter een kop thee, even gezellig met zijn drie aan tafel. Alle donkere was in de machine. Wat aanrommelen in huis. Het was maar zo 12.00 uur. Dochter zat met poes in de huiskamer. Toen ik binnenkwam zag ik tot mijn schrik dat de kat de oplader van de iPad aan het 'verkauwen' was. In bijzijn van dochter, die ZO opging in haar beeldscherm dat ze het niet gezien had. Dat kwam mijn humeur nou niet ten goede. Donderdag huilde dochter namelijk tranen met tuiten omdat poes Semmie haar koptelefoon had doorgekauwd. Vandaar dat ik haar gevraagd had om nu even op te letten, of de poes uit de kamer te doen.... 

Rond 12.30 uur kwam mijn moeder om onze dochter op te halen. Ze wilde namelijk al heel lang weer een weekendje bij 'opa en oma' logeren. Voor de gein had ik al gezegd dat de poes dan ook maar mee moest. Mijn moeder leek dat wel wat, dus zo waren we vanmiddag zomaar kind en poesloos.

Wel stil in huis.... Al hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om het deurkozijn van de woonkamer voor de tweede keer in de grondverf te zetten. M. schilderde nog even de lastige plint onder de verwarming. Als bonus zaagde hij een hoeklatje op maat en zette ik die ook nog even in de verf. Om met mijn vaders woorden te spreken: 'Zag je daar nou zo tegen op?' 

Ik ben benieuwd hoe ik me morgen voel. Spierpijntechnisch kan het toch al niet slechter. Dat scheelt. Ik hoop dat ik me morgen echt heel goed voel. Want dan kan ik nog een paar banen behangen in het halletje. Eén helft zou dan klaar zijn. Wat een heerlijkheid zou dat zijn. Nu eerst lekker douchen. Om 21.00 uur zitten we weer klaar voor Hollands Hoop. Wie van jullie kijkt het ook? 

vrijdag 14 november 2014

Brief einde dienstverband

Nou, fijn die plannen van mij :). Gisteren wilde ik naar mijn werk. Niet gelukt. Gistermiddag voelde ik me super (jihaa ik maak vorderingen) en kon de hele wereld aan. Dus bedacht ik dat ik dan vanmorgen wel kon gaan. Nou.... mijn hersenpan had het allemaal leuk bij elkaar gefantaseerd. Mijn lijf had hele andere plannen. 12 uur lang op bed liggen. Heerlijk, maar niet heus. Maargoed. Verder dan 2 tranen uit mijn ooghoeken liet ik het niet komen. Dan maar niet. 

Ik appte met mijn leidinggevende (altijd handig) en gaf aan, nieuwe week, nieuwe kansen. Volgende week heb ik een afspraak met de bedrijfsarts. Wellicht ga ik het combineren met een bezoekje aan het werk.

Bij de post vanmiddag zat een brief van mijn werkgever. De aankondiging van mijn einde dienstverband. *schrik* Dus heb ik ook nog maar even gebeld. Het is een standaard brief, die volgens de wetgeving zoveel weken van tevoren verstuurd moet worden. Maargoed, toch niet echt leuk. Maandag hebben ze op het werk overleg over mij en mijn contract. Ik heb aangegeven dat ik het graag wil weten wanneer ik me in dien te schrijven bij werk.nl  
Ik hoop uiteraard dat het niet zover gaat komen en dat mijn aanstelling omgezet wordt in een vast contract. Dat zou een hele 'last' minder zijn. Aangezien M. nog steeds op uitzendbasis werkt.

Voor de rest erg weinig gedaan vandaag. Dochter heeft zo met haar hele klas en mentor een etentje bij de pizzeria. Gezellig. Ik zoek nog even naar wat inspiratie voor een diner voor twee. 

Wat wel erg leuk is, dat onze maandelijke zending met tijdschriften weer is gebracht vanmiddag. Iets van 19 tijdschriften deze keer. 3 voor onze dochter en de rest voor ons. M. appte al dat hij gauw weer hout gaat zagen. Kachel aan, theetje drinken en tijdschrift lezen. Heerlijk vooruitzicht. Maar zijn plan is klussen dit weekend. Het wordt tijd om de gaten de dichten in muren en plafonds :) 

woensdag 12 november 2014

VIP dag

Zoon van een vriendin is onlangs bedrijfsleider geworden bij de plaatselijke S.capino. Via een andere vriendin zag ik op F.acebook, een bericht dat de winkel vandaag een VIP dag had. Met het tweede artikel voor 1 euro. Interessant. Aangezien ik op mijn verlanglijstje nog een paar halfhoge laarsjes had staan.

Zoals altijd de afgelopen weken, kwam mijn moeder rond het middaguur. Even koffie drinken. Ik vroeg of ze zin had om even met mij te kijken bij S.capino. 
Dat wilde ze wel. Na flink wat rondkijken hadden we allebei een paar leuke schoenen. Voor 71 euro samen. Ik rekende af. Mijn moeder gaf aan geen contant geld bij zich te hebben. Daar had ik al op 'gehoopt'. Volgende week is ze jarig namelijk. Dus gaf ik haar aan dat ze de schoenen van ons cadeau krijgt.

Daar was ze heel blij mee. Ze vond het veel te gek. Nu vind ik 35 euro voor mijn moeder's cadeau echt niet teveel. Ze had nog een heel fijn paar laarsjes aan. Van E.cco. Wellicht kan ik haar daar ook nog mee verblijden. Ook dat vind ik een voordeel van extra geld hebben. Om 'gewoon' eens iets leuks en/of extra's te doen of geven aan een ander. Dat hoeft natuurlijk niet altijd materieel te zijn. Maar voelt voor mij wel extra fijn.

Vanmiddag toog ik, samen met dochter op de fiets nogmaals naar S.capino. Voor haar zijn een extra paar schoenen ZEER wenselijk. Helaas vonden we niets. Ja, ik wel voor haar, maar ik ben natuurlijk al 'bejaard' met een bijbehorende smaak haha.

Ik wilde nog graag een nieuwe panty voor bij mijn laarsjes. Op naar de H.ema met zijn twee. Ik zag een leuke gebreide poef. Voor een bedrag waar ik zelf niet voor kan breien. Omdat het een bijzondere kleur was, wilde ik een foto maken om aan M. te laten zien. Zat mijn mobieltje NIET in mijn jaszak. Echt grote schrik. En klotsende oksels. Hele winkel door. Dochter bellen naar mijn toestel. Geen gehoor. Naar de klantenservice. Niets gevonden. Paniek, mijn rijbewijs, OV chip kaart en drie pasjes zaten in het hoesje. Nog een rondje. Weer naar de klantenservice om mijn gegevens door te geven.... En nog EEN rondje in de winkel.

Hoorde ik opeens vragen, ben jij het rijke wijf? (Ja, gewoon mijn echte naam natuurlijk :)) Bleek een echtpaar mijn telefoon gevonden te hebben. Ze waren wat gaan drinken in het restaurant. Toen er gebeld werd op mijn nummer wisten ze niet hoe de telefoon uit de vergrendeling moest. (Ik heb een beveiligingscode op mijn toestel). Ze kenden me nog van vroeger. Ik heb met hun dochter in de klas gezeten op de lagere school....

Ohhhhh echt zucht van verlichting. Zo blij dat ik mijn spullen terug had. Wijze les. Beter opletten en in mijn hoesje ook een alternatief telefoonnummer zetten. Bijvoorbeeld van M. of dochter.

Goede nieuws, door de stress was ik spontaan van mijn hoofdpijn af. Wat een heerlijkheid. Gewoonweg een helder hoofd. Ook al waren we pas om 17.30 uur weer thuis, toch had ik de energie om nog een maaltijd te bereiden. Ik heb zelfs afgewassen. Wow. Het is nu bijna 21.00 uur. Om niet helemaal door te slaan zal ik me in mijn huissetje begeven. Gisterochtend heb ik ook al veel gedaan namelijk.

En geloof het of niet, ik heb zelfs zin om morgen naar mijn werk te gaan. Of ik het echt ga doen bekijk ik morgen. 

dinsdag 11 november 2014

Sint Maarten en een Zibro kachel

Bedankt voor de lieve reacties. De vraag wat/wie ik gemeen vind... Daar moest ik even over nadenken. Meer in het algemeen dat ik het gemeen vind. Maar natuurlijk snap ik dat er een soort van willekeur is in het leven. Gezond leven, ongezond, jong, oud, man, vrouw....

Gisteren kreeg M. bericht dat een oud studiegenoot van hem het einde van het jaar waarschijnlijk niet haalt. Zucht... (En snik).

Dusssssss..... Een kip is geen mus. Over tot de orde van de dag. Niet omdat het niet erg is. Maar omdat ik niemand help met alleen treuren. 

Vorige week las ik over het bloempotkacheltje bij Min of Meer. Gezien onze 'open keuken' structuur, kunnen we daar wel wat extra warmte gebruiken. Maar onze kitten Semmie is erg nieuwsgierig. Dus veiligheidstechnisch niet slim.
Toen bedacht ik dat ik ooit op een consuminderblog iets over een Zibro kachel gelezen. Daar heb ik me in verdiept en nu gloeit er sinds gisteren een heerlijk warm kacheltje in de keuken. Op petroleum en de ontsteking werkt met batterijen. Dus ook in het geval van stroomuitval, kunnen we het nog warm hebben.

Vandaag was het Sint Maarten. In de oude flat kregen we nooit kinderen. Alleen het vriendinnetje van onze dochter. In deze straat had ik een hele kudde kinderen verwacht. Ik haalde twee zakken met chocolade vreterij en voor de sier nog wat fruit. Dochter had deurdienst (ik vind er ECHT niets aan dat geleur aan de deur, alleen de hele kleine kinderen vind ik wel schattig). 
Nou, volgens mij zijn er iets van 6 kinderen geweest. 

Helaas ben ik niet zo sterk, zodoende heb ik al weer 2 snickertjes achter de kiezen. Hmmm. Gauw ook maar een mandarijntje gegeten.

Bij de lezers/lezeressen waar ook Sint Maarten was. Waar hebben jullie op getrakteerd? Ik weet nog dat onze dochter een keer als 'traktatie' een zelfgenaaide knikkerzak kreeg. Zo gaaf. Uiteraard bedacht ik vanmiddag pas dat ik wel iets originelers dan snoep en fruit had kunnen verzinnen. 

zondag 9 november 2014

Ongeneeslijk, ongelooflijk

Vrijdag kreeg ik het bericht dat iemand die me nabij staat, ongeneeslijk ziek is. Maar 'zo'. Van helemaal gezellig, leuk, gezond, lief, aardig, naar een plotselinge opname in het ziekenhuis. Een operatie en na 10 dagen de uitslag. Niets meer aan te doen....

Want is ongeneeslijk ook echt zo? Of is dat wat de medische wetenschap zegt, waardoor het waarheid wordt voor iemand?

Echt zo ongelooflijk en onvoorstelbaar. Gemeen vind ik het ook. En ik weet niet wat ik kan zeggen, schrijven of doen.

dinsdag 4 november 2014

Ik netflix, jij netflixt, zij netflixen

Nou, dit hadden we 3 maanden geleden moeten doen. We hebben net N.etflix geïnstalleerd. Kom maar door met de winter :) Lijst is gevuld met films en series die we graag willen zien. Dus als ik voorlopig niet blog, dan weet je waar het aan ligt haha.

Nog geen foto bij dit blogje. Ik moet even zien hoe ik de foto's vanaf mijn mobiel op mijn iPad krijg. En dan nog op dit blog, want dan moet ik ze nog overzetten naar P.icasa. Optie zou zijn om gewoon met de iPad foto's te maken. Dan moet ik genoegen nemen met een iets mindere kwaliteit.

Vanmorgen werd ik wakker om 6.45 uur. Batterij van M.'s iPod (dienstdoende als wekker) was leeg. Dus dat kwam goed uit dat ik wakker werd.
Dochter kwam om 8.45 uur nog even gedag zeggen. En een uurtje later werd ik pas weer wakker.

De ochtend heb ik nuttig besteed. Mijn doos met winterkleding staat namelijk te wachten in de huiskamer. Nu heb ik al mijn zomerkleding uitgezocht. Mijn kast ook e i n d e l i j k uitgeruimd. Twee tassen liggen er klaar om weggegeven te worden. Alles hangt weer op hangers AAN het rekje. De vloer is weer zichtbaar. Heerlijk gevoel. De doos met winterkleding is morgen aan de beurt. Aangezien we nog geen echte kledingkasten hebben is mijn rekje met hangkleding aardig vol. Dus morgen ga ik met een kritische blik kijken wat ik nog weg kan doen.

Maar.... nu eerst een relaxthee. Samen met M. nog een filmpje kijken. We gaan voor 'de Marathon'. Met onder andere Marcel Hensema. Mijn allereerste vlam :) op de lagere school. Wie van jullie volgt de serie 'Hollands Hoop'? Waar Marcel ook in speelt? Superspannende serie vind ik het. Wel heel bizar. Vraag me af hoe zo'n kern van waarheid er in de serie zit.

maandag 3 november 2014

Na 25 jaar weer naar Turijn

Gisteren kreeg ik een mailtje van de K.L.M. Nu krijg ik die wel vaker. Altijd met leuke aanbiedingen. Die niet zo leuk zijn op de dagen dat wij kunnen zeg maar. Nu waren de vluchten binnen Europa voordelig(er). Ook Turijn stond er bij als reisbestemming. Laat ik daar in 1989 gewerkt hebben als au-pair....

Dat was toch een superleuke tijd. Ik had in Spanje een Italiaan ontmoet. Stapelverliefd. Mijn nichtje had in die tijd gewerkt als au pair in Spanje. Zodoende dacht ik, dat ik dat wel kon doen in Italië. Ik werkte destijds bij parfumerie Douglas (vaste aanstelling, op mijn 19e al), nam ontslag en vertrok.

Ik kreeg de zorg voor Pietro, een jongetje van 3 jaar. Ik sprak amper een woord Italiaans (de cursus Italiaans voor beginners van de L.OI was ik nog niet aan begonnen :)). In Turijn ging ik naar school. Twee ochtenden in de week. Ik kreeg een duitse vriendin, met wie ik het uitgaansleven ontdekte. Het vriendje woonde wel erg ver weg (ik was geografisch niet zo'n ster, Milaan - Turijn bleek nog een aardige rit te zijn) dus die zag ik alleen in het weekend.

Uiteindelijk ging de verkering uit. Ik kreeg een nieuw vriendje. Wel uit Turijn. Het gezin waar ik voor werkte ging op een gegeven moment naar Rome verhuizen. Toen ben ik terug gegaan naar Nederland. Na een poosje kwam mijn Italiaanse vriendje naar Nederland. We woonden samen, bij mijn ouders. Hij werkte bij mijn vader in het bedrijf. Het leek allemaal super.

Maar helaas. Mijn moeder was geen fan van mijn vriendje. Ik kan me herinneren dat mijn vader een keer bij mijn werk stond. Mijn moeder had gezegd of het vriendje eruit, of zij zou gaan.... Best wel heftig als ik er nu zo over na denk.

Uiteindelijk ging het vriendje dus terug. Ik zie hem nog wegrijden in de rode Fiat. (Heel bijzonder model, kan zo niet op de naam komen... Een cabrio, het harde dak kon eraf en dat paste dan in de kofferbak).

Sindsdien ben ik niet meer in Turijn geweest. Wel nog eens in Italië. Bij terugkomst in Nederland deed ik trouwens examen bij de L.OI. Geslaagd met twee keer een 10 en een 9 op mijn cijferlijst.

In april volgend jaar gaan we naar Turijn. Met ons drietjes. Dat vind ik wel heel spannend. Ik kocht direct een Moleskine * City Notebook. En ik vraag me af of het handig is om mijn 'oude vlam' op te sporen en te contacteren. Op het adres van mijn ouders kwam laatst post voor hem, over zijn pensioen in Nederland.
Dus ik heb wel een goede reden.

Wie o wie is er in Turijn geweest en heeft adviezen? Leuke en voordelige hotels? We gaan van dinsdag tot en met zondag. Dus een appartementje kan ook handig zijn. M. heeft zijn Italiaanse studieboeken al tevoorschijn gehaald trouwens.

zondag 2 november 2014

Jaaaa, daar ben ik weer.

Ok, nog geen 14 dagen zonder bloggen :) De vrijdagavond na het laatste blogje wilde ik al weer schrijven. We gingen met de trein naar mijn schoonouders. We zouden onze dochter ophalen. Alleen ging de trein niet verder dan Meppel....

Ben ik al weer helemaal beter? Nou, nee. De hoofdpijn begint af te nemen. Het is niet meer elke dag. Valkuil is om dan niet direct alles te willen doen. En ik weet nu beter wanneer de hoofdpijn ontstaat of erger wordt.

Werd ik blij van het niet bloggen? Nee. Ik mis(te) mijn uitlaatklep. Op mijn persoonlijke blog heb ik ondertussen niets geschreven. Mijn domeinnaam kon ik op een of andere manier bij G.oogle niet verlengen. (Ik kon niet inloggen voor de betaling, zo bijzonder). Nu is de domeinnaam gekocht door een of andere russische mijnheer. Snik, want die domeinnaam staat ook in mijn iPad gegraveerd. En stond echt overal. Dus ik heb tigduizend dingen aangepast. Zou nog 400 blogposts na moeten kijken of de 'interne linkjes' nog werken. Mooi klusje voor december.

Wat heb ik geleerd de afgelopen (twee) weken? Na een lang gesprek met mijn leidinggevende, heeft ze voor me geregeld dat mijn opleiding wordt doorgeschoven naar volgend jaar september. Dat voelde enorm als persoonlijk falen. Want IK als supervrouw zou dat er toch ook wel bij kunnen doen.....

Mijn frustratie zit hem voornamelijk in het niet voldoen aan mijn eigen (achterlijke *kucht*) hoge verwachtingen. Ziek zijn, of niet alles kunnen doen wat ik bedenk vind ik stom. Heb ik altijd al zo gevonden. 

Ik besef (ja, het duurde slechts 12 weken), dat ik teveel heb gegeven. Veel van mijn energie aan zaken/mensen/dingen die het niet verdienden. 
Ik leer nu om aan te geven dat ik soms (vaak) geen zin heb ik bezoek of telefoontjes. Gewoon omdat het beter is voor me. Ik weet dat ik leuk ben, haha, altijd een luisterend oor bied, dingen vaak van uit een ander perspectief zie en daardoor tot zinnige oplossingen kan komen, indien noodzakelijk. 

Mijn (normaal gesproken en hopelijk straks ook weer) hoge energie niveau is voor veel anderen 'aantrekkelijk'. Dat begrijp ik. Maar dan wel voor de zaken/mensen/dingen waar ik ook energie van krijg. En daar zit hem 'de kneep'. Want die grenzen heb ik nooit aangegeven. 

Zo, als je tot hier bent gekomen, hoop ik dat het nog een beetje te volgen is.... :) Gelukkig begrijp ik mezelf steeds beter. 

Klustechnisch hebben we nog maar weinig gedaan de afgelopen weken. Ook dat is goed. We zullen vast niet verkleumen van het winter. 
Ik heb wel een shawl gehaakt. Voor mezelf. Ik heb mijn eerste betalende klant in de wolwebwinkel. Tenminste.... ze heeft een bestelling geplaatst en gaat het overmaken. Ik heb garen besteld voor het haken van een vloerkleed. Ik ben aan het breien met viltgaren voor een paar sloffen (ook voor mezelf).

En het bloggen. Ik vind jullie reacties altijd heeeeeerlijk. Maar ik bedacht, ook al krijg ik die niet. Ook bloggen doe ik voornamelijk voor mezelf. Ben ik dan egoïstisch? Nou, misschien wel..... (Niemand hoeft mijn hersenspinsels te lezen).

Vinden jullie het leuk wanneer ik wat foto's plaats van klusprojecten, mijn brei/haakzaken en/of poes Semmie? (Ze is vandaag al weer 3 maanden, tsjonge jonge, wat een portret). 

Ik lees het graag. Fijne zondag. Wat heerlijk zeg, dat prachtige weer op 2 november.