maandag 24 november 2014

Pyjamadagje

Ach... ik had het kunnen verwachten natuurlijk. 4 uur zitten in de auto, 2 uur zitten op een houten bankje. Staan op een kerkhof. Staan bij de condoleance. Allemaal wat veel voor mijn 'stijve lijf'. Gooi er gisteren nog een deurpost schilderen tegenaan plus samen met M. een badkamerkastje ophangen. Voor het eerst in maanden na de aanrijding ben ik weer ongesteld. Oh ja, niet te vergeten, een oververdrietige dochter met ernstige moederbehoefte die me tot 3.31 uur wakker hield met haar gewoel en gedraai. Ze lag bij mij in bed en M. op zolder. Nou, op het eerder genoemde tijdstip heb ik haar naar haar eigen bed 'gebonjourd'.

Rond 9.45 uur was ik weer in het 'land der levenden'. Na een l a n g z a m e start, brouwde ik een soort van bolognese saus vandaag. Breide mijn shawl af. Hielp dochter (die een dagje vrij was van school) aan te sporen haar huiswerk te maken. Dronk thee, koffie, las wat blogs, gewoon lekker niets. 
En.... liep/zat (nouja loop/zit) de hele dag in mijn pyjama.

Applaus voor mezelf. Dat ik er aan toe durf te geven, dat ik het doe, een hele dag in pyjama blijven. Dat ik er zelf over durf te bloggen :) Zo niet interessant, maar wel zo waar. 

M. komt zo thuis. We eten spaghetti met de zelf gepruttelde saus. En vanavond doe ik denk ik ook niets. Lijkt me wel een strak plan.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen