donderdag 30 april 2015

Bijna jarig en mijn internetsalaris

Morgen is het zover, dan word ik voor de 9e keer 36. Ik ben niet zo van het vieren. Het liefst wil ik altijd wel kadootjes, maar dat gaat dan niet zo goed samen. Tenzij iedereen zijn/haar kado gewoon bij de achterdeur zet :)

Ik vind bezoek/visite wel gezellig normaal gesproken maar niet op mijn verjaardag. Dus vier ik het om die reden niet echt. Mijn ouders komen morgenavond wel een gebakje eten. En mijn schoonouders komen zaterdag van overver.

Vanmorgen ben ik naar de kapper geweest. Ze hadden een speciale aanbieding met knippen en 'creatief' kleuren. Portemonnee klappertje, want het was 85 euro. Maar nu heb ik dan ook weer 5 kleuren haar. Over de coupe ben ik nog niet zo heel erg tevreden. Ik dacht door de eigenaresse geknipt te worden. Dat bleek niet het geval. Daar heb ik niets van gezegd. De dame die me knipte was wel heel kundig hoor. Mijn aanwijzingen van hoe en wat ik wilde qua knippen kwamen niet goed bij haar over. 

Waar ik dan het meest van baal, is dat ik blijkbaar niet 'mondig' genoeg ben. Terwijl ik normaal echt niet om mijn mondje gevallen ben.
Ach, morgen maar even wassen en zelf stylen. Als het dan nog niet bevalt, dan ga ik wel opnieuw langs.

Vanmiddag was er een afscheidsreceptie van een lieve collega die met pensioen gaat. Het was gezellig om met allerlei andere collega's bij te kletsen. Het afscheid zelf zag ik tegen op. Ik hield me groot en dacht zonder huilen weg te kunnen. Maar dat lukte niet, want hij hield me tegen en omhelste me. Dikke tranen. Hij was als een vaderfiguur voor me, met name in de beginperiode dat ik daar werkte. Lief en leed gedeeld en veel gelachen. Ik gun hem zijn pensioen van harte hoor. Maar wat zal ik hem missen.

Met betraande ogen reed ik weg. Ik was al laat, want ik had beloofd dochter op te halen bij haar stage adres. In de auto bedacht ik dat ik moest tanken. Snel gedaan. Onderweg vond ik het wel erg lang duren voordat de afslag kwam. Bleek ik die gewoonweg al voorbij te zijn. Zucht... Ik was zo in gedachten. Dus was ik pas om 18.30 uur waar ik beloofd had om 17.45 uur te zijn.

Dochter had van stage adres een kaart gekregen. In de auto wilde ze hem lezen. Zat er geld bij. (Zoooooo lief, dank je wel lieve A). - Dochter vond het superfijn dat ze je mocht helpen. Ze vertelde honderduit over de kindjes.

Dan heel wat anders. Mijn internetsalaris. Nou, dat klinkt als heel wat. Zo rijk ben ik daar nog niet van geworden hoor. Maar ik kreeg vorige week wel een verzoek voor een 'interview'. Benieuwd naar de verdiensten met mijn blog?
Klik dan hier Nadat ik de vragen had beantwoord, bedacht ik dat ik nog veel meer dingen weet op het gebied van een online inkomen. Maar omdat ik ze nog niet allemaal toepas, vind ik het dan raar om daar over te schrijven.

Ach, wie weet wat de toekomst brengt. Ik weet wel dat ik nu te druk ben met werken en dat ik dat op deze manier niet volhoud. Ik voel me te verantwoordelijk. Daarin zit natuurlijk ook een les voor mezelf. Maar om eerlijk te zijn ben ik wel een beetje klaar met al die 'lessen'. Haha. 

Tot en met dinsdag ben ik in ieder geval vrij en ga ik bedenken hoe ik het dan anders aan kan pakken. 

Ik las een een boek de woorden van Lao-Tse:

Vul je kom tot de rand
en zij loopt over.
Blijf je mes slijpen
en het zal stomp worden.
Jaag achter geld en zekerheid aan
en je hart zal nooit ontspannen.
Als je te zeer hecht aan andermans goedkeuring
zal je hun gevangene zijn.
Doe je werk, en treed daarna terug.
Dit is de enige weg tot vrede en rust.


zaterdag 25 april 2015

Oververhitte hersens


Dit p r a c h t i g e zelfportret van vanmorgen vroeg, toont de slaapstreep (oftewel afdruk van mijn kussen) in/op mijn wang.
Het was dan ook wel erg vroeg. Dit keer was ik wel op tijd op het station. 
Wat een stress voelde ik in mijn lijf om toch maar op tijd te zijn.

Het was vandaag op een andere locatie dan de vorige keer. Gelukkig wist ik nu al waar de bussen vertrekken, dus dat scheelde. Ik was er echt ruim op tijd. 
Fijn gevoel. De lesstof is echt pittig. Onze docente is gelukkig heel enthousiast.

Dat maakt dat de dag erg snel ging. De lunch werd een half uur ingekort, daardoor mochten we een half uur eerder weg. Zodoende blog ik nu vanuit de trein en ben ik lekker op tijd thuis vanavond. (18.40 uur i.p.v. 19.10 uur).

Mijn hersens zijn oververhit van alle informatie. Er lagen 'bergen' mini s.nickers, n.utsjes en ander van dat soort snoepgoed. Dat werkt niet zo goed bij mij. Want  dat MOET ik dan hebben. 6 stuks heb ik al op geloof ik. Plus nog 2 stukjes gebak na de lunch. Hmmmmm..... Morgen nog een verjaardag. Dan wil mijn broek waarschijnlijk echt niet meer dicht :(

(En ja, ik weet hoe het werkt met de verslavende werking van suikers, dat is het meest irritant).

Bedankt voor de inspirerende en leuke dingen die jullie hebben gedaan of nog gaan doen. Altijd leuk om te lezen. Ik ben bij station Assen en ga nog heeeeel even mijn hersens rust geven.

vrijdag 24 april 2015

Groeten vanaf de Bahama's

Wow, alle certificaten verkocht. Bedankt allemaal, voor jullie vertrouwen in wat nog moet komen.

Mochten jullie denken dat ik van het geld nu op de Bahama's zit... Nou nee. 
Ik ben nog gewoon Juice Lake.
Ik werd deze week herkend, door een zelf ook bloggende lezeres bij een BHV cursus. (Jij bent toch het rijke wijf, haha, zo leuk, want bijna geen een collega weet dat ik onder deze naam blog). Soort van semi anoniem.

Een nieuwe collega op mijn werk vertelde vandaag dat hij destijds de uitzending heeft gezien. Hij is op 1 april begonnen bij ons. Hij vond het wel heel dapper. 
Ik vertelde hem van alle lieve en leuke reacties. En dat ik nu een boek ga schrijven.... Dat klinkt wel heel echt he...

Maar eerst naar 'school'. Morgen weer een dag naar Utrecht. Deze keer zal ik op tijd vertrekken. Ik voel me bezwaard dat ik mijn opdrachten niet heb gemaakt. Ik was na de eerste opleidingsdag zo gemotiveerd (ja, echt). Maar toen ik gisteren keek wat ik allemaal moest doen voor morgen zonk de moed me in de schoenen. Weer veeeeeeeeeeel te laat begonnen met lezen en alles. Het onderwerp voor morgen is procesmanagement. Ik heb een nieuw boek. Nou, ik weet wat ik ga lezen wanneer ik niet in slaap kan komen. Na twee hoofdstukken was ik vertrokken op de stretcher in de tuin. Snurk.

Ik 'gooi' de iPad aan de oplader en mezelf op bed. Morgen weer vroeg op pad (enige nadeel van wonen in het Noorden, de lange reistijd. Ik vind het gewoon ook stom dat er zo weinig opleidingsinstituten kiezen voor bv. Zwolle, want dat is prima te doen, maar nee hoor, lekker weer naar Utrecht).

Het voordeel van de reistijd is dat ik alle leeswerk morgen in de trein kan doen. Wellicht vind ik ook nog inspiratie (whoehaha) voor de opdrachten. Omgerekend kost een dagje les me morgen 250 euro. (Dan ga ik uit van het gereduceerde tarief wat ik nu betaal). Dus ik ga wel hoor. Na morgen zal ik mijn leven beteren en al mijn opdrachten maken. Want ik moet/wil er wel vanaf zijn op 11 juli van dit jaar.

Dus duim maar even voor me, voor een voorspoedige dag. En graag de leuke plannen die jij hebt in een reactie. Voor wat positiveit onderweg. 
Vast bedankt, ook namens de studie commissie.

maandag 20 april 2015

Het rijke wijf 'goes international'

Vandaag ontving ik een verrassingsbedrag voor mijn e-book in wording. 
Een grootaandeelhouder uit het buitenland heeft maar liefst 20 crowdfundingscertificaten gekocht. Jihaaaa, het rijke wijf 'goes international'.
Echt superleuk. Nog 17  0 certificaten te gaan voor 1 mei. Dat moet goedkomen. 'Update' Ze zijn uitverkocht, whoehoe.

Mocht je nog twijfelen, je kunt er niets mee verliezen. Je inleg komt gegarandeerd terug. Bij verkoop van alle certificaten krijg je naast je inleg ook mijn (nog te schrijven) e-book. Wanneer ik heeeeel populair word krijg je naast je inleg + het e-book ook nog eens een leuk rendement.
Wie wil dat nou niet? #eindepromopraat

Afgelopen weekend stond in het teken van dochter haar verjaardag.
Na een slapeloze vrijdagnacht (ik ben niet zo goed in feestjes enzo) was het veel te snel zaterdag. We kregen niet eens heel veel bezoek, maar toch maakte ik me (voor niets) druk. Ik had mijn maandelijkse ongezellige periode, dat maakte mijn lontje nog net iets korter :(

Ondanks alles houden M. en dochter (geloof ik) nog wel van me. Zaterdagavond was ik al redelijk 'gesloopt'. Zondagmiddag volgde nog een 'afternoon tea' voor 4 schoolvriendinnen van dochter. Gelukkig supergezellig hoor. Maar wat een energieslag.

Vanmorgen ben ik een half uurtje later begonnen op het werk. Het was superdruk. Ik kon er niet tegen werken. Om 16.00 uur zou ik naar huis. 
Dat werd weer 16.45 uur. Bij thuiskomst trof ik mijn vader. Hij had me al gebeld op het werk, of hij de kapotte trekschakelaar in de douche moest vervangen. Nou, graag.... Daarna wilde hij nog wel e v e n een stopcontact in onze slaapkamer aanleggen. Ik heb in mijn 'pantalon geassisteerd'.
Om 19.30 uur ging mijn vader pas weg. Het is gelukkig wel allemaal gelukt. 
M. en dochter hadden ondertussen al gegeten. Ik at heel ongezellig in mijn uppie.

Ik vroeg me af hoe we dat vorig jaar hebben gedaan? Na het werken naar huis, wat eten, kluskleding aan, naar het nieuwe huis en aan de slag tot een uur of tien. Dat trek ik nu echt niet meer. 

De 'nieuwigheid' van het klussen is er ook af. Vorig jaar vond ik het ook nog wel leuk en stoer om te doen. Nu wil ik er zo snel mogelijk van af zijn. Maarja, dat geduld niet onder mijn sterke punten valt wist ik al haha.

vrijdag 17 april 2015

13 jaar geleden


Oh, de tijd vliegt echt. 13 jaar geleden was ik nu net een uur moeder.
Onze dochter is jarig vandaag. Lekkere puberdochter, heel groot (superlang), maar af en toe ook nog lekker 'klein'. Ze lag vanmorgen om 6.15 uur al bij me in bed. Ze kon niet meer slapen. Of ze haar kadootjes uit mocht pakken?
Ik had bovenstaande foto aan haar gestuurd (moderne communicatie haha).

Haar 'echte' kado's heeft ze al gehad. Een paar mooie turqooise All Stars en eerder dit jaar al een nieuwe Eastpak rugtas voor school.

M. en ik zijn allebei vrij vandaag. Puinzooi ruimen in huis, poetsen en boodschappen doen, komt er op ons LIJSTje te staan.
Fijne dag allemaal. Denk je even aan ons?

woensdag 15 april 2015

Hypotheek onder de 79.000 euro

Vandaag vierden M. en ik dat we al weer 15 jaar verkering hebben. Dat 'verkering' klinkt wel een beetje ouderwetsch. We zijn dan ook al ruim de 40 gepasseerd. Dus dat mag. Weinig romantiek hoor. Zeg maar helemaal niets. M. plaatste een zeer flatterige foto op F.acebook. Wel lief natuurlijk. Maar het was een zelfgenomen portretje. Compleet met lichte onderkin, een rare pluk haar en wat pukkels op mijn kin. Beetje jammer :) Maargoed, ook zo vindt hij me leuk denk ik dan maar haha.

Op verzoek van dochter aten we vanavond bij de McD. Heel feestelijk. 
Ik kocht nog 3 picolientjes bij de Appie met 35% korting voor bij de cappuccino. Lekker ruig zeg maar.

Een collega op het werk had voor mij een aantal pallets. Vanmorgen moest ik eerst naar de chiropractor (was ik door alle drukte bijna vergeten zeg). Toen ik aankwam bij het werk, heb ik de collega gebeld. Hij ging naar de ruimte waar de pallets stonden en ik reed er met de auto heen. Onder het motto geef hout, als je van elkaar hou(d)t heb ik mijn Fiatje volgeladen.

Bij thuiskomst heeft dochter geholpen met uitladen. We hadden allebei onze winter handschoenen aangedaan tegen eventuele splinters. Dochter was op slippers buiten. Leuk contrast.

In de brievenbus zat de eerste verjaarspost voor dochter. Ze wordt vrijdag al weer 13 jaar. En.... er zat een brief in van onze hypotheekverstrekker. Met een overzicht van de extra aflossingen. Twee van de drie stonden erop vermeld. Die van vorige week komt dan op de volgende. Op dit overzicht staat het bedrag van 79.231,71 euro als openstaand saldo. De derde aflossing van vorige week zorgt ervoor dat we onder de 79.000 euro komen. Jihaa. 

Het termijnbedrag wordt voor de maand april 489,90 euro. Hopelijk gaan we in de maand mei naar de 485 euro (ik hou van ronde bedragen). Dit is een bruto bedrag trouwens. Hypotheekrente aftrek laten we over 2015 ook weer in 2016 uitbetalen. 

Het werkt wel 'verslavend' dat aflossen. M.'s salaris voor deze week is vandaag weer bijgeboekt. Weer een deel daarvan apart zetten voor het aflossen leek me erg aantrekkelijk. Ik heb het niet gedaan hoor. We moeten nog de loodgieter voor het omleggen van het riool betalen. Dankzij al mijn vaders inspanningen zal dat bedrag hopelijk niet zo heel erg hoog uitvallen.

Daarnaast hebben we nog veel werkzaamheden buitenom die deze zomer echt gebeuren moeten. Dus ik doe verstandig :) en zet het geld op de 'huisrekening'.

Zijn er meer mensen die ook met aflossen bezig zijn en het 'verslavende' effect kennen? Hoe doen jullie dat?

Morgen nog 1 dag werken. Om 16.00 uur een borrel vanwege een met pensioen gaande collega. Zijn officiele receptie is later deze maand. Maar om hem op zijn laatste werkdag nou maarzo naar huis te laten gaan... Het is een dikke lieverd die man. Met wie ik in de eerste twee jaren heel veel heb samen gewerkt. Dus ik neem maar een pakje zakdoekjes mee :(

maandag 13 april 2015

Weinig van veel

Toen vanmorgen om 5.50 uur de wekker ging, was ik lichtelijk geschokt. Wat een overgang zeg, van heerlijk ontspannen op vakantie naar 'terug naar de realiteit'. Het kostte me iets meer moeite dan anders om mijn hersens bij elkaar te krijgen. Tas met 'werkspullen' lees pasjes en sleutels had ik gelukkig al klaarstaan.

Om 7.40 uur was ik op mijn werk. Uiteraard wilden mijn collega's weten hoe het was in Turijn. Om 8.30 uur had ik mijn eerste afspraak. De ochtend verliep wat vreemd en hectisch. Ik had beloofd om vandaag de cijfers voor een kwartaalrapportage aan te leveren. Voor mijn vakantie had ik een turbo uitleg gehad, over hoe ik de aantallen uit een systeem kon halen. 

Aangezien M. vanavond een wedstrijd heeft en dochter voor een verjaardag naar een klimhal was, wilde ik 'iets' langer doorwerken.

Na het doorspitten van ruim een week mail en daar de meest dringende zaken uit verwerkt te hebben, zette ik mij aan het excelbestand.
Tsjonge jonge. Korte termijn geheugen, want ik wist niet meer hoe ik de benodigde cijfers/aantallen uit het systeem kon halen.

Om 17.20 uur kreeg ik een ingeving. Ik vond de aantallen zeg maar in een soort van ruwe versie en telde ze op. Helemaal trots op mezelf, want zo kon ik mijn belofte nakomen.

Door het invoegen van gegevens van een nieuwe medewerkster, klopten de 'sommen' in excel niet meer. Toen ik dacht dat ik wist hoe ik dat aan kon passen ging het mis met mijn bestand. Ik had keurig een mapje aangemaakt. Dus ik dacht, laat ik dit bestand afsluiten, de wijzigingen niet opslaan en opnieuw openen. Aaaaaaaargh, bleek ik alleen een nieuwe map te hebben gemaakt en nooit mijn originele document te hebben opgeslagen.

Volgens mij was ik zowat paars. Want het was ondertussen 18.19 uur. Alle mogelijkheden nagegaan, of ik toch niet stiekem ergens nog een kopietje kon vinden. Maar helaas.
Lichtelijk gefrustreerd mailde ik mijn grote baas. Dat hij helaas nog 1 dag op het bestand moet wachten. Plus dat ik morgen een uurtje later kom (en ik denk wel 1,5 uur eerder wegga haha).

Ik bedacht toen ik naar huis reed, dat ik weinig van veel dingen weet. Tot nu toe heb ik me daar altijd mee gered. Heb ik zelfs deze baan gekregen. Af en toe denk ik wel eens, straks krijgen ze door dat ik vaak maar doe alsof ik verstand van dingen heb. Het is niet dat ik mezelf dom vind hoor. Alleen van basiszaken zoals excel en daar berekeningen in maken, daar weet ik dus vrijwel niets van.

Invullen van tabelletjes waar de berekeningen al in staan, gaat me prima af trouwens. Mezelf rijk rekenen ook. En, ik ben heeeeel sociaal. Ach, zolang ik me red met mijn 'weinig van veel' hou ik het maar zo.

Ben jij een weinig van veel, of veel van weinig type?

zondag 12 april 2015

Weer veilig thuis van vakantie


Na een lange reisdag zijn we weer thuis.
Eerste was is klaar en gaan we nu ophangen.
Daarna zoeken we ons thermo ondergoed op 
(brrrr wat een verschil in temperatuur :))

Het was supergaaf in Turijn.
Zoals altijd vind ik het ook fijn om weer lekker thuis te zijn.


zaterdag 11 april 2015

Uit eten met mijn ex en bijna een dikke boete in de bus

Wat is de week voorbij gevlogen hier in Turijn. We zitten nu in ons appartement met de koffers grotendeels al ingepakt.

Gisteravond zijn we met ons drietjes uit eten geweest met mijn ex italiaanse vriendje van ruim 22 jaar geleden. Het was enorm gezellig. We hebben gelachen met ons vieren. Gesprekken in het engels, nederlands en italiaans.

Heerlijk gegeten. Een ijsje gegeten in de stad. Nog wat gewandeld en genoten van het nachtelijke uitzicht bij Monte Cappuccini. Om 01.30 uur waren we terug in het appartement. Zo laat hadden we het niet eerder gemaakt deze week. Dus vanmorgen bleven we wat langer liggen.

Vanmiddag lunchten we in de stad. Bekeken wat winkels. Gingen naar Palazzo Madama en toen kreeg ik een appje van mijn ex. Of hij ons nog wat te drinken aan mocht bieden. Altijd. Hij vond ons bij de bushalte. Hij is helemaal weg van onze dochter, speciaal voor haar had hij twee potten bijzondere chocopasta gekocht. Erg attent. Na een uurtje of wat namen we afscheid.

Wij aten vroeg. Niet zo lekker als gisteren, maar we hadden trek, dus het maakte niet zoveel uit.

Helaas heb ik alleen een tijdschrift voor mezelf gekocht. Snik... Volgende keer koop ik direct een leuk aandenken (lees ring, oorbellen, schoenen, tas en (of :)) shawl.

Nu hebben we alleen geld uitgegeven aan vervoer, overnachtingen, eten en drinken. M. kennende maakt hij daar morgen de berekeningen van.

Vanmiddag kregen we trouwens bijna een dikke boete. De buskaartjes welke we vanmorgen hadden afgestempeld (drie daagse tickets) hadden een stempel van 3 april. Heeeeeel vreemd, want toen waren we hier nog niet eens. Ik moest lullen als brugman. Gelukkig ging de boete niet door. We moesten wel nieuwe kaartjes kopen. Dat waren alleen nog maar 3 enkeltjes. In plaats van 75 euro boete was het nu 4,50 euro voor de kaartjes. Pfieuwwww....

Morgenochtend worden we trouwens door de eigenaar van het appartement naar het vliegveld gebracht. Bijzonder. Wel heel aardig.
We gaan bijtijds slapen. Morgen rond 11.45 uur zitten we weer in het vliegtuig.
Denk je dan even aan ons? Met de hoop op weer een voorspoedige vlucht.

donderdag 9 april 2015

Vierde extra aflossing van de hypotheek

Vandaag was een geslaagde dag. In meerdere opzichten. We sliepen alledrie goed. Geen blaffende honden (heel bijzonder). Waarschijnlijk was ik na een nacht gewend aan het andere licht. Plus we waren zo moe gisteravond, dat dat waarschijnlijk ook heeft meegewerkt.

Vanmorgen namen we rond half elf de bus richting centrum. We bezochten de Mole Antonelliana. Met de panoramische lift gingen we naar boven. Echt een aanrader. Uiteraard verwacht ik wel van M. en dochter dat ze binnenkort dan ook de Martinitoren gaan beklimmen. Want wel de toeristische dingen doen in het buitenland, maar niet in eigen stad, dat vind ik niet kunnen haha.

We zouden vervolgens met een bootje varen op de Po. Dat bleek een volledige cruise te zijn. Daar voelden we alledrie niet zoveel voor.
Dus namen we de tram richting 'Parco Valentino'. We kochten een ijsje en gingen even languit liggen op het gras.

Ik keek of het salaris van M. was bijgeschreven. Vanwege Pasen zou het later geboekt worden. En aangezien we al twee weken hebben gehad waarbij het niet op tijd overgemaakt was, wilde ik het graag zeker weten. Salaris was er nog niet bij. Wel het door de tegenpartij van de letselschadeverzekering beloofde bedrag :) Heeeeeeeel erg fijn. Dus trakteerden we dochter alvast op een paar nieuwe licht turqooise A.ll Stars voor haar verjaardag. Zij superblij. 

De rest van de bedragen schoof ik wat heen en weer op de verschillende rekeningen. En ik maakte toch een extra aflossing van 500 euro over.
Lang leve internetbankieren in het buitenland. We krijgen hopelijk binnenkort een nieuw overzicht. Elke 500 euro scheelde tot nu toe iets van 4 euro (bruto) per maand. Ons rentebedrag gaat sowieso elke maand met 70 cent naar beneden, dus reken maar iets van 3 euro. Snel verdiend dacht ik zo.

Het is nu bijna 18.45 uur. We hebben de avond nog voor ons. Veel bijzonders gaan we (gezien de reeds gelopen kilometers) niet meer doen. Wel bedenken wat we gaan eten.

Gisteren mailde mijn vader trouwens foto's van de vorderingen van de rioleringswerkzaamheden bij ons thuis. Bleek wel tegen te vallen en is nog niet klaar. Fijn dat hij dit wil doen tijdens onze afwezigheid. Ook handig natuurlijk zo'n huis/poes oppas. Erg lief van mijn ouders.

woensdag 8 april 2015

De slechtste toeristen ooit

Dag twee in Turijn. Na echt een s u p e r slechte nacht, zonder veel rust.... (naar elkaar toe zakkende matrassen, blaffende honden buiten, lichtinval van alle kanten, geluiden makende M. te weinig zuurstof -er kon geen raam open-, geen supplementen ingenomen want het water was op etc etc) startte ik wat moeizaam op vanmorgen.

We hadden vrij weinig in huis voor een ontbijtje. Kopje thee en een yoghurtje had ik genomen. Met de bus gingen we richting centrum. Op weg naar de italiaanse VVV. Het was echt verrukkelijk zonnig weer. We liepen een aantal 'barretjes' voorbij en ik stelde voor om wat te drinken en te eten. M. en dochter hoefden nog niets. En ineens was het 'te laat'. Een MEGA suikerdip voor mij. Met enorm onaardig gedrag. Na de brakke nacht had ik het helemaal geschoten. Ik wilde spontaan met de eerste vlucht naar huis. Het liefst alleen ook nog  :)

Al scheldend op M. liep ik door de prachtige straten van Turijn. Onder het motto, gezellig stel, je kent ze wel. Na wat koekjes en water werd ik weer wat aanspreekbaarder. We vonden het VVV bureau. Besloten om geen Piemonte/Torino kaart te kopen en gingen met de bus weer terug naar het startpunt.

Daar zag ik een bus richting de oude straat waar ik vroeger als au-pair woonde 
en werkte. M. en dochter vonden het goed om daar heen te gaan. Ik wilde heel graag naar Caffé Platti. Daar dronk ik vroeger altijd mijn cappuccinootjes. Helaas bleek het gesloten, failliet....

Verderop in de straat vonden we een 'bar/caffé'. We kochten heerlijke broodjes, dronken echt superlekkere cappuccino (voor maar 1,30 euro :)) met prachtig schuim. Ons hele ochtendprogramma was door mijn humeur al verpest, dus besloten we er een rustige middag van te maken. 

We wandelden door de stad. Zochten 'La Rinascente' op (een groot warenhuis). In mijn herinnering was het anders. Maar heel Turijn was in gedachten anders. Ik wist niet dat de Alpen zo dichtbij lagen. We kochten echt italiaans schepijs. Zaten op een bankje in de zon. Ik zag het nieuwste geurtje van Moschino (het flesje zit in een beer, zooo gaaf). Helaas voor mij past de geur echt niet bij me. Dus ging ik zonder verdere aankopen naar huis.

Onderweg maakten we een stop bij de supermarkt. We haalden van alles voor het ontbijt en 6 flessen water. (Bleken bij thuiskomst wel met bubbels te zijn :( gelukkig kon ik ze voor het koken gebruiken).

We schoven onze ligbedjes in het laatste 'plukje zon' en deden ruim een half uur onze ogen dicht. Toen ging de telefoon en belde mijn ex-vriendje. We hadden over en weer wat geappt vandaag en zouden vrijdag afspreken. Hij vroeg of we nu nog even af zouden spreken... Nu als binnen 20 minuten. Dus ik poetste mijn tanden, stifte mijn lippen, deed mijn witte (wel leuke, maar niet zo leuke) Crocs uit en verruilde ze voor Crocs met een sleehak. 

Het weerzien was een beetje vreemd. Maar voelde al snel vertrouwd. Hij was helemaal verbaasd over de lengte van onze dochter. En over hoe mooi ze is. Hij feliciteerde M. met ons kind.

Wat hadden een fijn gesprek. Het gaat helaas mentaal slecht met zijn moeder. Zijn vader is net vorig jaar overleden. Dus hij gaat nu elke dag eten bij zijn moeder en zorgt veel voor haar. Daarnaast heeft hij twee banen. Want het gaat niet zo heel goed met de italiaanse economie. Hij is niet getrouwd, heeft geen relatie op dit moment. We hebben gelachen en gaan vrijdag met zijn viertjes naar de pizzeria.

Morgen gaan we wel 'echt' dingen bekijken. Zodat we geen 'stempel' krijgen van de slechtste toeristen ooit. :)

Het is bijna 21.00 uur. Dochter zit bij me aan tafel en leert voor haar proefwerk biologie. Welke leraar dat nou bedacht heeft om dat op maandag na de vakantie in te plannen. (Lampekap).

M. en dochter hebben me trouwens vergeven voor mijn hutgedrag van vanmorgen. Ze vonden mijn ex ook heel aardig gelukkig. Dus ik ga met goede hoop dag drie van de vakantie in.

dinsdag 7 april 2015

Eerste dag in Turijn

Dinsdagavond 20.05 uur en wij zijn aardig uitgekakt op/van/door onze eerste dag in Turijn. Mijn schoonvader hoorde ik om 5.30 uur al douchen. Mijn wekker stond om 6.00 uur, vroeg genoeg :) Om 6.45 uur zaten we in de auto. Met mijn schoonvaders zware voet op het gaspedaal waren we al binnen een half uur op Schiphol. 

Het moderne 'zelf je koffer' inchecken verliep vlotjes evenals de controle. Zodoende hadden we nog 1 uur en 45 minuten te overbruggen voordat onze vlucht vertrok. Bij S.tarbucks was een heeeeeeeele lange rij, dus kozen we voor L.a Place. Twee gore cappuccinootjes en een laffe aardbei'smoothie' voor onze dochter, 10,55 euro. Dan ben ik nog wel een kniepstuiver misschien, maar dat vind ik toch wel absurde prijzen.

Vlucht verliep voorspoedig. Dochter was een beetje zenuwachtig. Ze zei: 'Als we wel neerstorten, dan hou ik van jullie hoor'. Gelukkig ging alles goed.

Vanaf het vliegveld namen we de trein naar station Dora. Mijn Italiaans kwam goed van pas bij het kopen van de tickets. Voor 3 euro per persoon kochten we een trein/busticket waarbij we helemaal tot aan het appartement doorreden. Wel met de nodige wachttijd. Het vliegen was omgerekend sneller qua tijd dan de trein en de bus :) Wel genoten van de prachtige omgeving. Ik was vergeten hoe mooi het hier is. Met de besneeuwde toppen van de Alpen, het vele groen en de gekleurde huizen.

Het appartementje is schattig. Klein, maar van alles voorzien. Beetje krakkemikkig, maar dat mag de pret niet drukken. Het was prachtig weer vandaag. We hebben zelfs nog op onze ligbedjes buiten gelegen. Helaas is het zwembad nog niet klaar voor gebruik. 

Bij de locale supermarkt deden we wat boodschappen. En vanavond hadden we dikke lol met ons drie bij de plaatselijke 'Trattoria'. Het was er erg groezelig en bijna een beetje eng. We waren de enige gasten. Er was geen kaart. We kozen voor een pastasoort, waarvan ik de naam nog nooit gehoord had, met pesto. Toen ploften we al bijna uit elkaar. Een 'secondo piatto' met vlees hoefden we niet. Dochter wilde nog wel graag tiramisu. Ze had mazzel, er was nog 1 stuk. Er zat flink wat 'Marsala' in, dus al giebelend ging ze richting uitgang. Na het afrekenen kregen we nog een huisgebrouwen 'Limoncello' aangeboden. Gelukkig konden we zo de heuvel afrollen richting huisje haha.

Nu hebben we alledrie lekker een joggingbroekje aan. Vanavond geen avonturen meer, maar hopelijk lekker op tijd slapen. Ik heb via Whatsapp contact gehad met mijn Italiaanse ex-vriendje. Die heeft morgen tijd om met ons af te spreken. Dat vind ik best spannend na al die jaren :)

In de herhaling, voordat we niet meer beroemd zijn :)

Uiteraard ga ik er van uit dat i e d e r e e n ons tv-debuut gezien heeft op 11 februari jongstleden. Ik zag net dat onze tijdelijke beroemdheid binnenkort komt te vervallen. Dus in de herhaling voor degenen die ons nog willen 'bewonderen' bij Hoeveel ben je Waard. 

De uitzending op zich staat hier
Vanaf 20.49 minuten komen wij.

Extra uitleg van het potjessysteem vind je hier
Dit is een korte video van maar 1.13 minuten. 

Als laatste, hoe is het nu met? Die video is hier te zien.

Veel kijkplezier. En de stand van de certificaten (zie vorig blogje) staat nu op 39. (Zooooo leuk en spannend ook wel).


maandag 6 april 2015

De omgekeerde werkweek


Na op eerste paasdag het huis volledig opgefluft te hebben vertrokken we met de trein richting mijn schoonouders. Het mooie weer zagen we vanuit de treincoupé. Het voordeel van het late vertrek op de middag, was (naast een schoon huis) dat het erg rustig in de trein was.

Na een bijzondere maaltijd (de oven was er mee gestopt en de aardappeltjes in de pan waren geen succes haha) trokken we onze joggingbroekjes aan.
Zo fijn bij mijn schoonouders om verder geen verplichtingen te hebben.

We zagen Miljoenenjacht (leuk bedrag hoor 377.000 euro). Helaas kwam Nicolette niet bij ons aan de deur. Daarna hadden we de slappe lach met zijn allen om wat versprekingen van mijn schoonmoeder. Central Park noemde ze Center Parcs en de biologische komkommers in de aanbieding bij de Appie waren biolympisch. Ik kon bijna wel een Tena lady gebruiken.


Vanmorgen was er wat verwarring over een Paasontbijt of brunch. Ach, rond 11.00 uur hadden we van alles en nog wat te eten. Nu zitten we om 12.19 uur aan het gebak en de koffie. Ik heb wel een probleem met mijn zomerbroeken denk ik. Want ze zitten wel in de koffer, maar echt lekker passen is wat anders.

Mijn vader belde nog. Poes Semmie (wat is ze al groot he, onze puberpoes) is uit logeren bij mijn ouders. We hebben haar daar zaterdag al gebracht. Ze heeft daar natuurlijk al vaker gelogeerd en heeft het prima naar haar zin. Mijn ouders vinden het volgens mij stiekem ook wel leuk. Vandaag ga ik lezen in het nieuwe boek van Gerhard Hormann. 

Bij mijn vorige functie had ik al een omgekeerde werkweek. De ene week twee dagen werken en de andere week drie dagen werken. Dat zou ik zo weer willen hoor. M. heeft net een verlenging van zijn contract gekregen tot en met 31 augustus van dit jaar. Dus ik doe nog even verstandig :)

Op deze tweede paasdag nog even een promotie voor de laatste certificaten voor mijn e-book Er zijn nu nog 41 certificaten. Iemand mailde dat hij me als verrassing op mijn bank liet zien hoeveel certificaten hij wil. Tenminste 10 begreep ik. Altijd leuk. Ik laat me verrassen. Ik heb heel wat gaafs bedacht omtrent het boek. Maar eerst lekker op vakantie. We vliegen morgen. Hopelijk zonder piloot met zelfmoordneigingen. 

zaterdag 4 april 2015

Paaaaaaasvakantie en we doen het niet

Donderdag ruim na 18.00 uur, verliet ik mijn werkplek. Met een volledig leeg postvak in. (Ik had een mapje gemaakt, NA de vakantie en daar alles ingesleept haha). Vrijdag moest ik wel een beetje bijkomen van de drukke werkweek. Ik draaide drie wassen, deed wat afwas en frøbelde aan een tas. Van allerlei haaksels die ik ooit had gemaakt, bekleedde ik een AHtas (zo'n jute).
Superleuk geworden vind ik zelf.

Vanmorgen gingen we met ons drie nog e v e n naar de stad. Dochter bedacht dat ze toch nog een nieuwe broek moest hebben voor deze vakantie. Nou, we hebben ons aardig door de drukte 'heengeslagen'. Ik paste een mooie bikini, tenminste het broekje. Wie het model van het topje bedacht heeft, had geen 44+ vrouw in gedachten, borsttechnisch dan. 

Ik deed ook nog zo'n nieuwerwetsche bh aan, met tig van die extra bandjes. Niet aan mij besteed. Die zag je onder mijn hemdje vandaan komen.
Op de valreep zag ik nog een bikini met groot broekje en leuk effen topje. Die heb ik zonder te passen meegenomen. Straks maar zien hoe het staat. Op hoop van zegen.

Over de aanpassing van de hypotheekrente. Dat doen we dus niet. We zouden wel besparen hoor, over de 10 jaar looptijd, maar zo miniem. Houden we het geld van de teruggave voor andere huiszaken en natuurlijk extra aflossen.

Morgen gaan we voor de paasdagen naar mijn schoonouders. Lekker met de trein. Vanavond zijn we uitgenodigd om bij mijn ouders te eten. Gezellig en handig, gezien de ontplofte 'bom' hier in huis. 

Gelukkig hebben we nog 1 dag voor het bedenken van setjes en inpakken. We vliegen dinsdagochtend naar Turijn. 

Morgen blog ik hopelijk nog en verder is het een beetje afhankelijk van de wifi in ons vakantiehuisje. We hebben er in ieder geval veel zin in. Een weekje zon en met ons drie samen. Poes gaat uit logeren, mijn vader gaat deze week met de riolering bezig, allemaal goed geregeld.

Fijn paasweekend altesaam. Ben benieuwd naar jullie plannen :)