vrijdag 17 oktober 2014

3-2-1-0

Mijn vorige blog, was het/de/een 321ste. Mooi moment om af te tellen.

3-2-1-0

De laatste tijd heb ik veel tijd gehad om na te denken (duh...) 
Bijna 10 weken thuis nu na de aanrijding. 
Met een voor mij veeeeeeeeeels te langzaam herstel.

Mijn blogjes werden steeds klageriger van toon. Vreselijk. 
Om jullie dat niet verder aan te doen, hou ik een (hele lange) blogvakantie. Tenminste hier.  

Hopelijk ga ik mijn oude kleurrijke blog weer oppakken. Misschien ook niet. Gewoon even 'niets'. Ook goed. 

Alvast fijne kerstdagen (mocht je die vieren) en een gelukkig nieuwjaar haha.
Zodra ik me weer helemaal beter voel meld ik me uiteraard weer. 

In januari komen we op tv. Kom je hier dan even weer kijken? Doei....


woensdag 15 oktober 2014

Aandelenverlies, geldstromen en het dak verhogen

Herfst en vakantie. Ik ging niet mee afgelopen weekend om dochter weg te brengen naar 'opa en oma'. Gelukkig vond ze dat niet erg. Samen met vaders met de trein was ook prima. Mijn moeder had een bericht op mijn voicemail ingesproken. Of ik bij 'ze' (mijn ouders) wilde eten, of dat ze eten langs moest brengen. Heel lief... Maar ik vond het fijn om 'alleen' te zijn (met een 'kitten' was ik niet echt alleen natuurlijk, mijn hemel, energie voor tien heeft dat beest).

Voor de verandering brouwde ik een bloemkoolsoepje Met een bloemkool van 49 cent in de aanbieding bij de L.idl altijd leuk (en lekker).

Ik rommelde heerlijk aan, ging op tijd slapen en sliep warempel een hele nacht door (wat een feest). Zondagochtend alleen thuis vond ik wat vreemd. Er was een boekpresentatie in Amsterdam waar ik graag naar toe had gewild. Gelukkig was M. zo (ontzettend) lief om voor mij heen te gaan. Hij kocht een boek, liet het signeren, nam een stuk taart en reisde weer helemaal terug naar huis. <3

Maandagmiddag belde mijn vader, of hij even langs kon komen om wat verbouwdingen door te nemen. M. is vrij deze week. Zo namen we de plannen door om het dak van de keuken te verhogen. 

Weet iemand nog een goed en voordelig adres voor rechte balken van 6,5 meter lengte? 10 x 15 cm (of in bouwtermen 100 bij 150 mm)

Verder hebben we het gehad over dingen die echt voor de winter klaar moeten zijn in huis. Dinsdag en vandaag heeft M. veel in huis gedaan. Ik helaas minder. Ik merk dat ik daar erg gefrustreerd van raak. Fijn hoor, omdenken, de kracht van het nu, mindfulness en de hele rataplan. Ik wil gewoon mijn eigen energie weer terug. De 'A' van acceptatie lijkt wel uitgegumd.

Ik bleek (maanden geleden al) de verkeerde grondverf te hebben gekocht. Kwam ik na het verven van mijn houten I.var planken achter. Vanmiddag was ik van die mini mozaïek tegeltjes aan het plakken. M. moest even de kitspuit van mij lenen en brak de veer. Zucht.... Dus ging ik naar de volgende letter van het alfabet. De 'B' van bank. Even zitten dan maar, benen omhoog. Instant de poes op schoot. Dat is dan wel heel fijn. De poes 'dwingt' me tot het nemen van pauze en rust. 

Over mijn aandelen. Ik weet waarom ik er niet veel heb. Ik kan niet tegen verlies. Nu is het nog geen 1,50 euro (gelukkig maar) waar het om gaat. Maar ik weet dat ik er serieus geen grote bedragen in ga stoppen.

Maandag was geldtechnisch een fijne dag. Ik schreef laatst dat we nog wat op wat geldbedragen rekenden. Het eerste bedrag kwam 's ochtends. Een groot gedeelte daarvan zette ik op een spaarrekening. Toen ik 's middags een betaling wilde doen, dacht ik even dat ik de overboeking niet had gedaan. Er stond weer zoveel geld op :) Bleek ook een tweede bedrag binnen te zijn gekomen.
Erg prettig. Kon ik het geschuif van het geld op de rekeningen om onze buffer aan te vullen ook weer 'goedmaken'.

En verder.... verder neem ik het maar per dag. Wat, per dagdeel, soms per uur.
Niets dramatisch hoor. Ik weet dat het energie- en hoofdpijntechnisch allemaal weer goed komt. In ieder geval voor ik een jongetje word. 

vrijdag 10 oktober 2014

Naar de notaris op een 50+ beurs

Vandaag was M. vrij. Dochter had de eerste twee uur vrij van school, dus een rustige ochtend met ons drietjes. Ik zat in mijn huissetje op de bank, lekker met de poes op schoot. Ineens zei M.: 'We moeten naar de notaris'. Grote schrik, onze afspraak was om 11.00 uur en het was ondertussen al 10.59 uur.

Gauw gebeld om te vragen wat er mogelijk was. 's Middags zou de notaris op een 50+ beurs staan, dus zijn we daar maar naar toe gegaan.

Waarvoor we heen moesten.... Nou, de verkoper van ons huis, bleek al onder bewindvoering te staan bij de verkoop. Dit heeft hij niet aan de makelaar en/of notaris aangegeven. Dus nu moet er een rectificatie plaatsvinden in de officiële documenten. Daarvoor moesten wij dus onder toeziend oog van een notaris opnieuw tekenen. Onder het motto, dat hebben we dan ook maar weer gehad. En de verkoper, die viel voor ons toch al in de categorie 'lampekap' :)

Werken afgelopen dinsdag ging goed. Woensdag bleek het voor mijn lijf en leden geen succes. (zacht uitgedrukt). Dus heb ik donderdag niet gewerkt. Volgende week heb ik 'vakantie'. Ons allereerste plan om een weekje naar New York te gaan, hebben we 'laten varen' omdat we volgend jaar 4 weken naar Amerika willen. Andere vakantieplannen hebben we niet echt gemaakt. 
M. en ik wilden wel graag een weekje klussen. Voor mij zit dat er niet echt in. 

Dochter gaat uit logeren bij mijn schoonouders. Ik twijfel nog of ik mee ga, om haar weg te brengen. Dan zou de poes een weekendje uit logeren moeten (dat mag bij mijn ouders). En ik zie op tegen de lange treinreis. 
Maar, mijn schoonouders gaan in november weer voor een drietal maanden naar het buitenland. Als ik niet meega, zie ik ze niet meer voor ze vertrek...

Hmmmm.... even nog een nachtje over slapen dan maar. Wie weet voltrekt zich vannacht een wonder en word ik blakend van energie en pijnvrij wakker. Wat een heerlijk vooruitzicht.

dinsdag 7 oktober 2014

Opnieuw naar de notaris

Gisteren bracht ik zoals geschreven, een bezoekje aan de bedrijfsarts. Hij vroeg of een 'stage lopende student' erbij mocht zitten. Dat vond ik geen probleem. 
Ik vertelde hoe het met me gaat/is. Dat ik niet meer in behandeling ben bij de fysiotherapeute, maar wel andere behandelingen krijg. Dat ik me wisselend wel goed voel en dat ik helaas nog heel vaak hoofdpijn heb. 

In overleg spraken we af dat ik deze week weer zou beginnen met werken. Hij had het over elke dag. Dat leek mij nog niet zo'n strak plan. Dus werd het compromis twee ochtenden.

Vanmorgen heb ik dus 'gewerkt'. Ik zat in dezelfde bus als dochter. Wat haar bijna deed besluiten om maar met de trein te gaan. Want dat vond ze toch wel heeeeeel erg. Ze negeerde me ook volledig, liep ongeveer 3 meter voor me uit richting bushalte en zei niets bij het uitstappen. Per sms had ik haar (in de bus) nog succes gewenst voor haar proefwerk engels. Daar kreeg ik nog wel een reactie op terug.

Het is dat ze 's avonds in haar pyjama met haar knuffel nog even tegen me aan komt zitten op de bank :) Want anders.... Tsssst 12 jaar. Daar is toch ook een uitdrukking voor? Tussen servet en laken of zoiets?

Echt werken was het niet vanmorgen. Wel bijkletsen met collega's, inloggen in de computer, mail bekijken, werkzaamheden bespreken en toen moest ik eigenlijk al weer naar huis. Dat werd iets later dan gepland. Ik was er van 9.45 tot 12.38 uur. Met de bus, trein en lopen weer naar huis en toen was ik hier om 13.40 uur weer. Best veel tijd onderweg.

Morgen ben ik 'vrij'. Donderdag ga ik weer. Voelde wel goed om er weer te zijn. Ook wel raar. Ik heb wel twee keer bij collega's aangegeven dat het me even teveel informatie was. Echt applaus voor mezelf, want oh die grenzen aangeven. Thuis kan ik dat als de beste naar M. en dochter dan hoor... Maar in het verdere dagelijkse leven. 

Het is nu bijna 15.00 uur. Ik heb wel moeite om nu in de 'ontspanmodus' te komen. Bij thuiskomst gauw een andere broek en lekker mijn platte schoenen aangedaan. Ontplofte slaapkamer op orde gebracht, kattenbak leeggeschept, poes Semmie aandacht gegeven, wasmachine gevuld en nog meer dingen.
Dus ik plof zo maar op de bank, met een haakwerkje (wel nadat de was hangt :)). 

Vrijdag moeten we opnieuw naar de notaris. In mijn volgende blogje schrijf ik waarom. Het valt in de categorie 'erg bijzonder'.

zondag 5 oktober 2014

Dierenzorgverzekering, zin of onzin?


Dit is poes 'Semmie', gevonden met 5,5 week, buiten in de bosjes. Naar het asiel gebracht. Van daaruit bij een pleeggezin ondergebracht, voor de (her)opvoeding. Sinds vrijdag is ze bij ons. Ze had haar naam al gekregen van haar pleegouders, dus daar laten we het bij. Echt er naar luisteren doet ze nog niet. Wat een dondersteen.

Dochter was de eerste avond superblij. Tranen van geluk. 
Ze kon het niet geloven, eindelijk had ze dan een poes. 
Nu is de blijdschap iets minder. Want Semmie denkt dat ze met alles kan spelen en schuwt niet om dan direct haar nageltjes ook uit te zetten. 
Ook in dochters rug :( Gelukkig niet heel hard, maar wel voldoende om haar te laten schrikken. Dus hier staat de plantenspuit paraat. En is consequent zijn erg noodzakelijk. Het vroeg bij de moederpoes vandaan zijn is in haar gedrag te merken. De eerste poes die ik ooit had, was ook met 6 weken bij haar moeder weg. Dus ik herken het 'stoere' en 'aanvallende' (ontstaan uit angst) gedrag wel.

M.'s hart heeft ze vanmiddag 'veroverd' door bij hem op schoot in slaap te vallen. Hij vindt het gelukkig wel ook leuk en gezellig met haar (schept nu ik schrijf zelfs de kattenbak leeg haha).

We hebben 100 euro betaald voor onze kitten. Ze is gechipt, ontwormd en ingeënt. Over 2 weken moet ze terug komen voor de 2e enting. Zodra ze een half jaar is, moet ze gesteriliseerd worden. Dat zit allemaal al bij die 100 euro inbegrepen.

Waar ik nu over twijfel is een dierenzorgverzekering. Zin of onzin? Ruim 15 jaar geleden had ik voor het laatst een poes. Die was niet verzekerd. De kat van mijn ouders was ook niet verzekerd. Deze is erg ziek geweest en mijn ouders hebben daar vrij veel kosten aan gehad. Mijn vader adviseerde het wel te doen. Advies van lezers met een kat/poes is welkom. 

Ander nieuws :) Afgelopen vrijdag had ik mijn derde 'Body Stress Release' behandeling. Was pijnlijk, met name in mijn onderrug, maar deed me goed. Ik heb oefeningen meegekregen. Plus het advies om voorlopig nog niet aan het werk te gaan. Volgens haar is mijn lichaam nu goed bezig met herstel en zou ik dat proces onderbreken met weer werken. Ik snap het (en voel het) maar mijn verstand vindt er heel wat anders van. 

Morgen ga ik naar de bedrijfsarts en ga ik met hem maar overleggen. 
Wellicht is het toch verstandig om pas na de herfst'vakantie' (<- die week had ik al vrij gevraagd) weer te beginnen.

woensdag 1 oktober 2014

Uit eten voor 1,50 euro

Vandaag ontving ik een mailtje, van de V&D. Bij aankoop van 10 euro, kon je voor 1,50 euro een warme maaltijd halen in het restaurant. Erg aantrekkelijk :) Dus togen dochter en ik met de trein naar de stad. (De 40% korting van mijn weekendvrij kaart blijkt niet te gelden tussen half 5 en half 7, scheelde 1,40 euro, beetje jammer). 

Voor dochter vond ik een mooie spijkerbroek (ze is echt in sneltreinvaart uit haar broeken gegroeid de laatste tijd.... Iemand met een dochter met maat 170/176, ik heb hier nog drie leuke broeken, uiteraard wel 'skinny' modelletjes). Ze wilde ook nog graag een nieuwe joggingbroek. Ook daarvoor waren we snel geslaagd. Ondertussen had M. zich bij ons gevoegd. We haalden drie keer sateh met friet :)) 

Daarna keken we voor M. nog even bij de mannenkleding. Ik zag een mooi blauw pak voor hem. Voor maar 59 euro. Hij blij. En nee, niets voor mezelf gekocht. Als ik dat wil, dan kan ik het beste alleen gaan winkelen. 

Vroeger (zonder als een oude doos te willen klinken), heb ik als bijbaan in verschillende kledingzaken gewerkt. Superleuk. Alleen vertoon ik bij het winkelen hetzelfde gedrag als destijds bij mijn werk. M. en dochter zijn als een soort van klanten, waarvoor ik dan ga kijken haha.

Over kijken gesproken (nouja geschreven). Morgen gaan we kijken voor een kitten. Uit het asiel. Wel 'opgevoed' bij een pleeggezin. Ik zie 10.000 bezwaren. Ook al heb ik jaren geleden wel twee poezen gehad. Maargoed, het is een hele grote wens van dochter. En M. heeft ooit gezegd, ook al kan hij zich het niet meer herinneren, dat wanneer we huis met een tuin zouden hebben, er een poes mocht komen. 

In de herfstvakantie gaat er hopelijk weer geklust worden. Dan is zo'n poesje niet handig natuurlijk. Maargoed, het lijkt me ook wel heel gezellig. Dus eerst maar eens kijken...

Vanmorgen was vriendin A. hier. We hebben allerlei dingen doorgenomen om onze brei/haak- en overige creatieve talenten tot uiting te brengen (en te gelde te maken, al waren we er beiden over eens dat gewoon wat euro's extra, of ons eigen materiaal gratis al fijn zou zijn). Tot nu toe kosten onze acties alleen nog maar geld haha, al was het vanmorgen wel weer heel gezellig.