zondag 27 september 2015

Ruim 3000 euro per dag


Kijk eens, wat een leuke kunst ik gisteren kocht. Het is van Rachele del Nevo Ik heb geen aandelen :) Ik 'viel' voor de kleur roze. Ze tekent op karton. Meestal op dozen waar flessen wijn of andere dingen ingezeten hebben. Erg origineel.
Eens even zien hoe ik het ongekreukt mee naar huis krijg.

Over die 3000 euro per dag gesproken. Dat verdien ik (nog) niet :)) Dat is de gemiddelde dagopbrengst van de muntjes die toeristen in de Trevi Fontein gooien. Ik las dat het allemaal naar het goede doel gaat. Met de renovatie van de fontein(en) lopen ze dus flink wat geld mis.

Vandaag werden we niet om 7.00 uur, maar om 8.00 uur wakker geklingeld door de kerkklokken. Fijn, want om 3.15 uur werd ik wakker van het vuilnis wat opgehaald werd. Ach, gelukkig doet een zonnebril veel goed.

Gisteren zijn we toch echt te lang op pad geweest. We konden beiden bijna niet meer lopen van de zere kuiten. Dus vandaag deden we het rustig aan. Meer met de bus en de tram. Ruim 3 uur op een terras gezeten. Plannen maken voor onze nieuwe gezamenlijke zaak. Heerlijk, met stiften tekenen en schrijven, onder het genot van een cappuccinootje. De tigste van deze week.

We zijn nu terug in het appartement. We maken een lekkere pasta hier en gaan dan vanavond nog 'de beste tiramisu' van Rome proeven. Volgens de reisgids dan :) Vervolgens nog even langs de Spaanse trappen en dan zijn we al weer toe aan het inpakken. Morgenochtend nemen we uiteraard nog een ontbijtje bij onze favoriete bar. Rond 12.00 uur met de trein weer richting vliegveld. En dan zit het er al weer op. Eens zien wanneer we het hier weer kunnen boeken voor volgend jaar. Dan kan dochter ook mee :) Zal ze blij mee zijn om dat te horen.

zaterdag 26 september 2015

Rome dag vier


Kleine fotocompilatie (letterlijk en figuurlijk, bij het groter maken wordt deze foto erg korrelig). Leesbril erbij (indien nodig). Van links naar rechts, bovenaan beginnen. 

Grattachecche, oftewel een soort van Italiaanse slushpuppie. M. had colasmaak en ik iets met kokos en limoen. We vonden het toen we bus 23 pakten en vlak bij Trastevere uitstapten. 

De tea time afbeelding is een ring. Bij de Santa Maria kerk (Trastevere) was een marktje met allemaal sieraden. Deze man had echt de meest bijzondere ringen. Ik hou van groot, dus ben helemaal blij.

Rechtsbovenin een 'selfie' terwijl we stonden te wachten op tram 8, welke ons vervolgens naar Piazza Venezia bracht.

Dan links in het midden. Hoe kan het missen, het Collosseo. Met gave kunstenaars die met spuitbussen en sjablonen binnen enkele minuten een prachtige afbeelding maakten van het bouwwerk. Ik heb een filmpje gemaakt. In NL eens kijken of ik die kan plaatsen.

De middelste selfie is bij het Sint Pietersplein. De foto ernaast is van het wassenbeeldenmuseum op Piazza Venezia. De onderste WEER een selfie (hoe origineel).

Rome by night, bij de eindhalte van tram 8 stapten we uit bij de 'typmachine'. Kan even niet vinden hoe het monument heet. 

Fotootje rechts onderin is van het station Valle Aurelia. Prachtig uitzicht op de heuvels. In groot contrast met de graffiti op de schermen.

We vermaken ons prima. Het heeft twee avonden geregend. Verder alleen maar mooi weer. We hebben wel mega zere kuiten van al het wandelen. Gelukkig hebben we een onbeperkt reizen kaart voor alle openbaar vervoer. Een soort van eigen 'hop on, hop off' bus, tram, trein en metro. Ideaal.

Deze zaterdag doen we nog wat 'toeristische dingen'. Gisteren waren we naar de Fontana di Trevi. Die waren dicht. Vlak daarvoor had M. 'ruig geshopt' bij Döppelganger. (Een winterjas, een broek, een overhemd, een vest en een shawl). Dus toen zijn we even teruggegaan naar het appartement.

Geluncht bij het barretje hier vlakbij. Twee tramezzino's (lekkere broodjes), twee verse jus en twee cappuccino's voor 10,60 euro samen. Zo leuk. En lekker.

Fijne zaterdag. Wij gaan weer op pad.

woensdag 23 september 2015

Magisch diner voor twee

18.02 uur en we hebben al gegeten. In ons appartement, gewoon 'thuis'. Wat nou magisch diner voor twee. Had ik iedereen lekker gemaakt over de 27 graden in Rome, regent het echt K E I hard nu. Dus hebben we tussen de buien door boodschappen gedaan. Ik bereidde een snelle maaltijd met gnocchi en een heerlijke saus. Wat rauwkost erbij en klaar. #Knieperdsopvakantie haha

Het appartement is supergroot, van alle gemakken voorzien en ligt op ongeveer 100 meter van het Vaticaan. We hebben besloten om vanavond maar binnen te blijven. Kopje thee, 'Pan di Stelle' koekjes. Lekker knus. Morgen is ook nog een wisselvallig dagje. Daarna wordt het beter qua weer.

Wij vermaken ons wel met alle leuke bezienswaardigheden uit te vogelen voor de komende dagen. 

Morgen gaan we naar het Italiaanse hoofdkantoor van ons nieuwe bedrijf. Is op een half uurtje hier vandaan. Ik ben erg benieuwd. Uiteraard bezoeken we ook nog het 'optrekje' van de buurman. En we gaan even neuzen in de wijk Trastevere die hier een treinhalte vandaan is.

Binnenkort ook wat Rome foto's :) Voor nu, fijne avond.

dinsdag 22 september 2015

Kleine vergissing

Penspletter. Omdat ik dol ben op schrijven, las ik pen spletter en dacht, wat is dat? Maar het is pens pletter hahaha. (zie de reacties bij mijn vorige blog).

Nou, ik heb na mijn detoxkuur niet echt iets nodig om mijn pens te pletten. Mijn broek die eerst niet paste past nog steeds. (Gisteren moest ik natuurlijk tig combi's Maar als zeer onsportief wief zit ik nog niet echt heel strak in mijn vel. Om al die lellen toch een beetje toonbaar te houden onder een jurkje draag ik zo'n broekje. Ik heb hele leuke gekleurde gekocht in Amerika. Ik zal jullie de foto's besparen hoor.

Ik lig hier in het hotel bij S.chiphol dit blogje te typen. De kleine vergissing zat in de prijs voor de overnachting. In mijn gedachten was het 80 euro. Het bleek 136 euro te zijn :( Geen idee hoe ik bij die 80 euro kwam. M. zei, nou volgende keer maar weer bij mijn ouders logeren... 

Ondertussen kijken we een dubbeltje op zijn kant. Nou dan valt mijn vergissing wel mee. Wie heeft het gezien? Een handtekening vervalsen om een lening tegen een lager percentage rente te krijgen. Oei.... Ik weet niet zo goed wat ik daar van moet vinden.

Nou, om 6.00 uur vertrekt ons busje naar het vliegveld. Ieks... Maar het vooruitzicht van 26 tot 27 graden maakt veel goed. (Ja, ik wrijf het er nog even in :)) Dus ik ga zo lekker slapen. 

maandag 21 september 2015

Nog twee nachtjes slapen

Maandagavond, dochter en poes zijn de deur uit. We hebben ze net naar mijn ouders gebracht. Dochter blijkt morgen een proefwerk duits te hebben. Had ze nog niet geleerd. Hmmm....... Uiteraard had ik in Magister in kunnen loggen om daar naar te kijken. Dat heb ik niet gedaan. Ik voelde me daar even schuldig over (zo'n ontaarde moeder, zonder aandacht voor haar kind). Gelukkig was dat ook zo weer voorbij. Het is haar tweede jaar middelbare school. 
Tijd voor wat eigen verantwoording. Na onze vakantie zal ik er weer wat meer op letten.

M. heeft zijn koffer al ingepakt. Ik ga me daar zo aan wagen. Zes dagen zon. Dat worden wat jurkjes, straktrekonderbroeken voor onder de jurkjes en makkelijk, maar wel elegante schoenen. Ik neem alleen mijn handbagagekoffer mee. Dus dat wordt slim inpakken. 

Morgen nog 'gewoon' een dagje werken. Na het werk rijden we naar Amsterdam. Via B.ooking heb ik een hotel met langparkeren geboekt. Kunnen we bij terugkomst ook weer met de auto terug. Tank zit vol. Ik breng M. morgen naar het werk en dan begint om 17.00 uur de vakantie. Ik zie er nu al naar uit.

Mocht ik draadloos internet hebben, dan meld ik me wellicht nog vanuit Italië. Anders, a la prossima volta. Tot de volgende keer.


zondag 20 september 2015

Juice Lake next topmodel

De fotoshoot zit er op. Aanleg voor model ontbreekt volledig bij mij. Al vond de fotografe mij wel fotogeniek. Wellicht zegt ze dat tegen iedereen haha. 
Haar en make up werden gedaan, nagels gelakt. Zo luxe. 

Planten uit de vensterbank, kussens van de bank. Ik zette een breiwerkje op, dronk een cappuccinootje. Ondertussen werden er ik weet niet hoeveel foto's gemaakt. Alles voor dat ene leuke shot.

Verder gingen we nog naar een buitenlocatie. Mijn haarkleur kwam heel mooi uit op de foto. Ter compensatie van mijn houterige look :) was dat wel goed.
Als ik het goed begrepen heb, wordt er maar 1 foto gebruikt bij het interview.

Respect hoor voor de fotografe en visagiste. Lange reis voor wat beeldmateriaal.
Het was heel gezellig en we hebben veel gelachen. Ik ben erg benieuwd.
Zodra ik het mag laten weten, geef ik aan welk tijdschrift ik kom. Het komt in ieder geval op 28 oktober uit en het is een interview van vier (4!) pagina's.

Nu in de mooie make up aan de studie. Ik moet me er wel even toe zetten. Vanmiddag nog 'even' een DESTEP en SWOT analyse uitwerken. Verder nog wat prestatie indicatoren en aanverwante zaken, dan heb ik alle stof uit 8 lessen, verwerkt tot hopelijk een HBO waardig stuk van 7 pagina's.

Dochter zei: 'Moet je nu al weer studeren'. Jaja, moeders aan de studie.
Fijne zondag. Hopelijk doe jij leukere dingen dan studeren.

zaterdag 19 september 2015

Zooo trots op mezelf

Jaaaaa, ik ben echt trots op mezelf. Nee, ik heb mijn module opdracht nog niet helemaal af. Maar ik ben heel ver gekomen vandaag. Met dank aan M. 
Hij deed vandaag de boodschappen, verschoonde de bedden, ruimde op, hing een schilderij op voor dochter en maakte een lekkere spaghetti.

Dochter ging winkelen vandaag met een vriendinnetje. Dus ik kon me goed concentreren. Vanavond ter ontspanning drie afleveringen van 'Who's that girl' gezien. Morgenochtend de fotoshoot. En dan weer verder aan de studie. Ik hoop dat ik het dinsdag in kan sturen. Mocht dat niet lukken, dan heb ik gelukkig nog 4 dagen als we terug zijn uit Rome.

Vandaag haalde M. trouwens het boek 'Vriendschap in Rome' bij de bieb. Van Luca Spaghetti. Wie van jullie kent het boek (of de film) Eten, bidden, beminnen? Daar is hij namelijk van. 

Iemand nog tips voor Rome trouwens? Ik kan bijna niet geloven dat we gaan deze week. Het is er rond de 26 graden. Heerlijk. Even mijn vitamine D aanvullen.

Nou, tijd voor een 'schoonheidsslaapje'. Morgen kijken dat ik mijn haar een beetje in de plooi krijg voor de foto's. Welterusten en fijne zondag alvast.

vrijdag 18 september 2015

Fotoshoot en een gesprongen ader

Gisteren aan het einde van de middag ontving ik een mailtje. Van een fotograaf. Wanneer we af kunnen spreken voor een fotoshoot voor bij mijn interview. Met drie opties voor volgende week. Oh oh... laat ik nou alle drie de opties niet beschikbaar hebben. 

Gelukkig kon het op zondag. Dus denk even aan me, zondagochtend om 10.00 uur komen ze (fotograaf EN visagiste!!!) namelijk. Vanuit Amsterdam naar het hoge noorden. Helaas heb ik 'spontaan' sinds vanmiddag een gesprongen adertje in mijn oog. Dikke rode vlek. Kunnen ze vast wel weg 'photoshoppen'. 

Vandaag zou ik aan de studie. Om half twee had ik afgesproken met een nieuwe klant. Daarvoor wilde ik nog 'even' wat opruimen en schoonmaken (erg noodzakelijk zeg maar). Ik lag lekker op schema. Tot mijn belangenbehartiger van de letselschade belde (voor degenen die hier nog niet zo lang meelezen, hier (<-klikkerdeklik) ga je ruim een jaar terug om te lezen waar het over gaat).

Een zee aan opties in de 'onderhandelingen' inzake de letselschade. Ik gaf aan dat ik er graag vanaf wil. Dat ik helaas lichamelijk (en daardoor soms ook geestelijk :)) niet functioneer zoals ik deed voor de aanrijding. Dat ik begrijp dat het een juridisch/medisch getouwtrek wordt, om dat aan te tonen. En daar heb ik geen zin in. Ik wil graag verder. 

De belangenbehartiger begrijpt dat goed en neemt het op met de tegenpartij. 
Ik ga nu nog op regelmatige basis naar de chiropractor. Dat wordt hopelijk telkens met langere tussenpozen. Dat wordt meegenomen in de bespreking. Ik ben benieuwd. Ik zou het zo fijn vinden om dit dossier af te sluiten. Letterlijk en figuurlijk.

De nieuwe klant was er om tien voor twee nog niet. Dus sprak ik haar voicemail in. Hopelijk was er niets ergs gebeurd. Rond twee uur belde ze terug. Er was wat tussengekomen. Of ik nog tijd had.... Studietechnisch niet... Plus ik zou nog bij mijn moeder langs. Maargoed. Ik ben bij haar langs gereden, dat was natuurlijk een prima alternatief.

Ons diner was makkelijk. Fish and chips. Oftewel lekkere kibbeling bij onze vertrouwde vishandel. 

Morgen... nou morgen ben ik niet aanspreekbaar voor M. en dochter. Want de computer staat klaar. De boeken leg ik straks klaar en dan is het 'gaan met die banaan'. Ik heb al met M. afgesproken dat ik me morgen nergens mee wil en kan bemoeien. Geen boodschappen, niets opruimen of poetsen etc.
Hij vindt het prima. 

Dochter gaat winkelen met een vriendin. Ze is zo gegroeid 
(ja, in de lengte hoor :)) dat ze zelfs haar winterjas van vorig jaar niet meer past. Broeken zijn allemaal in de categorie 'hoog water op Scheveningen.
Arm kind, haha. Op maandag kijken we altijd met ons drie Hollands Next Top Model. Ze heeft wel de lengte van een model. Alleen zou ze het nooit willen doen. Ach dan maar een folderwijkje haha.

Wie heeft trouwens gisteren 'Alles voor je kind' gezien op Nederland 1?
85.000 euro voor een piano (vleugel). Voor dat bedrag kochten wij ons huis.

donderdag 17 september 2015

Leren combineren

Kijk, kleding combineren, daar heb ik geen moeite mee. Ja, laat ik maar positief over mezelf beginnen. Toch iemand moet dat doen :)

Maar het combineren van alle dingen nu op dagelijkse basis, nou, dat vraagt enige tijd, geduld (<- volgens mij heb ik daar bij het uitdelen maar heeeel weinig van meegekregen) en veel energie.

Wat zijn dan die dingen vraag je je misschien af? Nou, voornamelijk rollen die in het dagelijks leven 'speel'. Het voelt niet als echt spelen zoals vroeger met Barbies of lego trouwens. In willekeurige volgorde:

-Moeder
-Partner
-Dochter
-Schoondochter 
-Zus/familielid in het algemeen
-Vriendin
-Werknemer
-Student
-Huisvrouw (hahaha, ik moet al lachen terwijl ik dit typ)
-Blogger
-Creatieveling
-Vakantiegangster
-Boekschrijfster
-Ondernemer
-Klusser

En dan zijn er natuurlijk nog veel meer dingen/zaken hoor. Maar dit lijstje is eerst wel lang genoeg. Laat ik het erop houden dat ik niet overal een V-tje achter kan zetten. Mijn schoonouders zijn na 3 maanden Amerika weer veilig thuis. Mijn moeder is deze week geopereerd en sinds gisteren ook weer thuis. Alles is goed gegaan gelukkig, ze moet alleen 6 weken rusten.

Ik werd 'herkend' in het ziekenhuis trouwens (lieve dame, van wie ik de naam niet heb gevraagd, ik hoop dat het probleem snel wordt opgelost en dat je weer volledig pijnvrij zult zijn).

De meest dringende zaken zijn op dit moment 'student' en 'partner'.
3 oktober is de inleverdatum voor mijn module opdracht. 
Volgende week gaan M. en ik voor 6 dagen naar Rome, met ons twee. 
#romantiektentop haha

We zijn 10 jaar lang niet meer met ons twee weggeweest. Dochter baalt enorm, dat snap ik wel hoor. Maar we kunnen wel een weekje zon, lekker eten en even geen puberdiscussies gebruiken.

Ik heb me voorgenomen om de conceptversie af te hebben voor vertrek.
Dan is dat uit mijn systeem en word ik hopelijk vanzelf wat rustiger en worden de overige rollen ook makkelijker.

Het gaat hier over het algemeen dus goed. Alle bordjes draaien. Ik moet er alleen voor zorgen dat ik het aantal bordjes beperk door wellicht dingen uit te besteden (klussen en huishouden).

Het ondernemen samen met M. is trouwens superleuk. Ik was vergeten hoe zo'n goed team we vormen. Het is inspirerend, gezellig en gewoonweg fijn om weer dingen samen te doen. We hebben tevreden klanten (erg belangrijk) en zijn bezig met het uitbreiden van ons team.

Tot zover de update. Ik ga even bij mijn moeder op bezoek en daarna door naar het werk. 

zondag 6 september 2015

De kachel weer aan

Jaaa, de houtkachel hoor. De verwarming proberen we te rekken tot minstens 1 oktober. Ik denk dat dat wel gaat lukken.

M. poetste gisteren de ruitjes, die waren 'roetzwart'. Schoorsteen is afgelopen winter geveegd. Het is nu net na vijven. De zon schijnt nog wel af en toe, maar het is frisjes. In de kamer was het net 18,5 graden, even kijken of we het voor vanavond iets aangenamer kunnen maken qua temperatuur.

Verder, maakte ik het vestje voor mijn achternichtje af. En ik maakte een shawl af. Mijn moeder heeft gisteren een gebreide colshawl van mij verkocht. Voor dat geld kocht ik direct weer wat anders :))


Vandaag werd ook spontaan een bed van dochter verkocht via M.arktplaats. Ik was al vergeten dat ik de advertentie nog had staan. Gisteren kreeg ik een bod en vanmiddag werd het gehaald. Altijd weer fijn, wat contant geld in de potjes. 

Met wat schuiven, passen en meten heeft dochter nu ook een bureautje erbij op haar kamer. We kochten een nieuwe bureaustoel voor d'r en nu is ze helemaal niet meer van haar kamertje af te krijgen. (Ja, voor chips haha). 

Qua (her)inrichten van haar kamer vind ik het wel goed nu. Ze krijgt nog een grote foto (gisteren waren we n e t te laat bij de I.kea, twee dames voor ons gingen met de laatste foto weg. Balen, want het is een gelimiteerde oplage van schepen in Groningen. Maar als het goed is, komen er dinsdag nieuwe). 

Op onze slaapkamer willen we graag nog een leuk kastje. Dan nog iets voor het grote raam en 3 afwerkdingetjes, dan is dat klaar. Zooooo fijn. 

Nou, tijdens het typen van het blogje is de temperatuur met 1 graad gestegen. Ik heb een koude neus, dus ik ga even weer in beweging. Fijne zondagavond.

donderdag 3 september 2015

Fase B contract

Het stijve wijf in plaats van het rijke wijf haha. Nou... ik ben zoooo blij met mijn chiropractor. Vanmiddag heeft hij me behandeld en het werd gewoon 'instant helder' in mijn hoofd. Tsjonge jonge, ribbenkast zat vast, bekken en nog wat meer. 

Combinatie van stress, (duh) te weinig bewegen op mijn werk (zeg maar na elke 45 minuten opstaan en even lopen) en de naweeën van de aanrijding van vorig jaar. Dat laatste zorgt ervoor dat mijn lijf weer in een soort van beschermhouding springt, wanneer ik stress ervaar.

M. belde net. Hij heeft met het uitzendbureau een gesprek gehad over zijn fase B. contract. Dit jaar tot en met 31 december loopt het contract nog. Eind oktober weten ze of het contract verlengd gaat worden. Mocht het wel verlengd worden dan gaat M. voor 32 uur werken per week. Des te meer uren hij nu werkt, des te minder er per uur overblijft. 

Ik twijfel nog, 32 uur vind ik ook wel erg aantrekkelijk. Dan zou ik in plaats van 4 dagen van 9 uur (wat ik nu doe) kunnen kiezen voor 4 dagen van 8 uur. Of nog fijner, maandag, dinsdag en donderdag 9 uur en woensdag dan 5 uurtjes.
(Dat breekt zo lekker de week :)) 
Zal eens navragen wat mijn salaris wordt bij 32 uur werken.

Nou, voordat ik te lang in dezelfde houding blijf zitten, ga ik even wat anders doen. Ik merk wel dat ik 'gaar' ben. Is wel normaal hoor, na een behandeling. Afvalstoffen komen vrij en vermoeidheid komt eruit. Dus ik doe nog even rustig aan vanmiddag. 

Ik heb de nieuwe Flow gekocht en het vestje voor mijn achternichtje kan in elkaar. Volgende week weer met frisse moed aan het werk. Met een andere instelling. Ik ben een van de weinigen die zich (heel) druk om dingen maakt. Voegt niets toe. Kost mij alleen maar veel energie en ook nog geld, met die extra behandelingen :)


woensdag 2 september 2015

Kijken en prikken

Handig de anti luizentips. Dank daarvoor. Lavendelolie komt morgen binnen. Dochter vindt het heerlijk wanneer ik haar haar kam, dus dat is geen probleem.

Vanmorgen om 7.55 uur lag ik al bij de doktersassistente op de behandeltafel. Het was tijd voor mijn vijfjaarlijks uitstrijkje. Zo niet mijn hobby. Gelukkig is het een assistente die gewoon doorpraat over haar vakantie en ondertussen vraagt of de eendenbek goed op temperatuur is. Volgende week de uitslag. Ik verwacht niets bijzonders hoor. 

Later op de ochtend, liet ik bloed prikken. Controle op ijzergehalte, vitamine B12 en vitamine D. Ik ben erg benieuwd. Ik troostte mijn zere arm met een leuke Hello Kitty pleister. Die vond ik toevallig in de la :)

Mijn energie was wisselend vandaag. Net als het weer zeg maar. Gelukkig was poes Semmie in de kroel- en lig-op-schoot stand. Zo 'dwong' ze me als het ware om te blijven zitten. Want 's ochtends was ik ingelogd op mijn werkplek (lang leve de moderne tijd) en ik dacht daar 's middags ook nog wel wat in te doen.

Gelukkig was ik verstandig en breide ik lekker verder aan een vestje voor mijn nog ongeboren nichtje (dat wordt dan de jongste dochter van mijn eigen nichtje, heet dat dan nog wel nichtje?)

Ik brouwde met weinig fantasie een maaltijd. De pannen waren schoon leeg, dus het was redelijk gelukt. M. deed de afwas en doet zo nog de was. Zooooo fijn, zo'n lieve en begripvolle partner.

Morgen is de chiropractor terug van zijn congres in het buitenland. Dan hoop ik na de behandeling weer helemaal opgeknapt te zijn. Zo'n fijn vooruitzicht. 
Dan is het nu tijd voor een huisbroekje en met een dekentje op de bank.

dinsdag 1 september 2015

Tegelspreuken en luizen

Laat ik beginnen met de luizen. Dochter had al sinds de vakantie jeuk op haar hoofd. We hadden toen net nieuwe shampoo, dus ik dacht dat het daar aan kon liggen. Vorige week bleef ze maar krabben. Toen zei ik (meer voor de grap) je kon wel eens luizen hebben. Ieuwwwww.... bleek bij het kammen dat ze megagrote luizen had (ohhhh slechte moeder zeg). 

De winkels waren al dicht. Dus ik heb haar haar gekamd tot ik een ons woog (ook een makkelijke manier om af te slanken :)). Ze moest het nog één nacht met gezelschap doen zeg maar.

De volgende ochtend waren M. en ik vrij. Dochter hebben we thuis gehouden. Lotion gekocht. Het haar behandeld. Onszelf onderzocht (wij hadden gelukkig niets, ouders, schoonouders en schoonzus ook niet). Eén klasgenootje had ook luizen, dus gelukkig was de schade beperkt gebleven.

Er kwam een hele nette mail van de mentor van school. Dat één van de kinderen uit de klas luizen had. Zonder namen te noemen. Zo fijn voor dochter.
Ze is gelukkig weer jeukvrij. 

Zaterdag moest M. werken en kreeg ik de kriebels. Het was zo'n zootje op onze slaapkamer. Dus alle rotzooi weggewerkt (staat nu op de gang haha. Ja, ik ben nog niet Marie Kondo waardig, heb zelfs haar boek nog niet gelezen). Gestofzuigd en gedweild. Twee nieuwe nachttafeltjes geïnstalleerd.
Met hulp van poes Semmie. Handig joh, zo'n kluskat.



De slaapkamer is een O A S E van rust. Heerlijk. Nu mijn eigen lijf en leden nog.
Al ben ik al heel blij dat ik sinds de vakantie weer op mijn eigen bed naast M. in de slaapkamer lig. Toch nog een voordeel van een week in een lawaaikamer met hutbed aldaar.

Dan... de tegelspreuken. Vroeger hadden mijn opa en oma van mijn moeders kant een cafetaria. Daar hingen van die heerlijke tegeltjes met spreuken. 
Een tekst daarvan heb ik net opgezocht.

Het ware te wensen
dat alle mensen
hun eigen gebreken 
eens beter bekeken.
Dan zouden ze het praten
over anderen wel laten.

Ik ben geen heilig boontje en praat ook regelmatig over anderen. 
Maar ik ben er achter gekomen dat mijn lijf en leden erg veel last hebben van het gepraat van anderen over anderen tegenover mij. Vooral als dan degene over wie het gaat, er niets van meekrijgt. Waardoor hij/zij geen kans geeft om het gedrag waar het over gaat aan te kunnen passen.

Dus.... Heb ik net in een lang gesprek mijn eigen inbreng/invloed daarover 'geanalyseerd'. Het komt er in grote lijnen op neer dat ik 'te aardig' ben. 
Zaken die mij niet zinnen geef ik dus nog 'te lief' weer. Niemand die ziet (want dat laat ik niet zien, alleen thuis), dat mij dat 'bakken met energie' kost. Dat ik daar letterlijk en figuurlijk van verstijf. Alleen gunstig voor de chiropractor. Want na de aanrijding heb ik een soort van 'zwakke plekken' in mijn lijf, die ervoor zorgen dat (wat op zich goed is) ik niet door kan gaan. 

De chiropractor is voor een congres in het buitenland. Gelukkig kan ik donderdag terecht. Kan ik ondertussen verzinnen, hoe ik het beste kan aangeven dat ik het niet meer over anderen wil hebben. Iemand nog tips?