zondag 2 november 2014

Jaaaa, daar ben ik weer.

Ok, nog geen 14 dagen zonder bloggen :) De vrijdagavond na het laatste blogje wilde ik al weer schrijven. We gingen met de trein naar mijn schoonouders. We zouden onze dochter ophalen. Alleen ging de trein niet verder dan Meppel....

Ben ik al weer helemaal beter? Nou, nee. De hoofdpijn begint af te nemen. Het is niet meer elke dag. Valkuil is om dan niet direct alles te willen doen. En ik weet nu beter wanneer de hoofdpijn ontstaat of erger wordt.

Werd ik blij van het niet bloggen? Nee. Ik mis(te) mijn uitlaatklep. Op mijn persoonlijke blog heb ik ondertussen niets geschreven. Mijn domeinnaam kon ik op een of andere manier bij G.oogle niet verlengen. (Ik kon niet inloggen voor de betaling, zo bijzonder). Nu is de domeinnaam gekocht door een of andere russische mijnheer. Snik, want die domeinnaam staat ook in mijn iPad gegraveerd. En stond echt overal. Dus ik heb tigduizend dingen aangepast. Zou nog 400 blogposts na moeten kijken of de 'interne linkjes' nog werken. Mooi klusje voor december.

Wat heb ik geleerd de afgelopen (twee) weken? Na een lang gesprek met mijn leidinggevende, heeft ze voor me geregeld dat mijn opleiding wordt doorgeschoven naar volgend jaar september. Dat voelde enorm als persoonlijk falen. Want IK als supervrouw zou dat er toch ook wel bij kunnen doen.....

Mijn frustratie zit hem voornamelijk in het niet voldoen aan mijn eigen (achterlijke *kucht*) hoge verwachtingen. Ziek zijn, of niet alles kunnen doen wat ik bedenk vind ik stom. Heb ik altijd al zo gevonden. 

Ik besef (ja, het duurde slechts 12 weken), dat ik teveel heb gegeven. Veel van mijn energie aan zaken/mensen/dingen die het niet verdienden. 
Ik leer nu om aan te geven dat ik soms (vaak) geen zin heb ik bezoek of telefoontjes. Gewoon omdat het beter is voor me. Ik weet dat ik leuk ben, haha, altijd een luisterend oor bied, dingen vaak van uit een ander perspectief zie en daardoor tot zinnige oplossingen kan komen, indien noodzakelijk. 

Mijn (normaal gesproken en hopelijk straks ook weer) hoge energie niveau is voor veel anderen 'aantrekkelijk'. Dat begrijp ik. Maar dan wel voor de zaken/mensen/dingen waar ik ook energie van krijg. En daar zit hem 'de kneep'. Want die grenzen heb ik nooit aangegeven. 

Zo, als je tot hier bent gekomen, hoop ik dat het nog een beetje te volgen is.... :) Gelukkig begrijp ik mezelf steeds beter. 

Klustechnisch hebben we nog maar weinig gedaan de afgelopen weken. Ook dat is goed. We zullen vast niet verkleumen van het winter. 
Ik heb wel een shawl gehaakt. Voor mezelf. Ik heb mijn eerste betalende klant in de wolwebwinkel. Tenminste.... ze heeft een bestelling geplaatst en gaat het overmaken. Ik heb garen besteld voor het haken van een vloerkleed. Ik ben aan het breien met viltgaren voor een paar sloffen (ook voor mezelf).

En het bloggen. Ik vind jullie reacties altijd heeeeeerlijk. Maar ik bedacht, ook al krijg ik die niet. Ook bloggen doe ik voornamelijk voor mezelf. Ben ik dan egoïstisch? Nou, misschien wel..... (Niemand hoeft mijn hersenspinsels te lezen).

Vinden jullie het leuk wanneer ik wat foto's plaats van klusprojecten, mijn brei/haakzaken en/of poes Semmie? (Ze is vandaag al weer 3 maanden, tsjonge jonge, wat een portret). 

Ik lees het graag. Fijne zondag. Wat heerlijk zeg, dat prachtige weer op 2 november. 

13 opmerkingen:

  1. O fijn dat je er weer bent. Fotos altijd welkom hoor! En wat goed dat je nu voelt dat aangeven als je energie weglekt een optie is. Heb ik ook moeten leren maar het levert echt veel op.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn dat je er weer bent...ik miste je.
    En leuk als je foto,s wil plaatsen.
    Groetjes van ...Hanneke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hopelijk gaat het alleen maar berg op. Foto's, graag!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. De lat hoogleggen: heel herkenbaar, en dan jezelf tegenkomen.
    Ook nu je ziek bent leer je je ware vrienden kennen.
    Grenzen stellen mag, moet zelfs om jezelf te beschermen.
    Laat ons lekker je knutsels, frutsels en Semmie zien!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Leuk om weer wat van je te lezen. Foto's graag. je zal merken dat je steeds dichter bij jezelf uit gaat komen en je je energie bij jezelf houdt.
    Niks mis mee om je studie een jaar uit te stellen . Rijk zijn is ook niets hoeven doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. ;=_ Wat is dat toch leerzaam, zo'n ongeluk? Hoop dat je op je eigen tempo op kunt knappen!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dit is een leuke verassing in mijn dagelijkse blogrondje. Ik miste je blogjes al.
    Groetjes, Cato

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Oh...en welkom terug. En ja; altijd leuk foto;s van zelfgemaakte zaken.
    En latten kunnen ook laag worden gelegd. Dan liggen ze nog steeds.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Fijn dat je weer terug bent. We zitten qua energie een beetje in het zelfde schuitje.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. gelukkig je bent er weer! ga heerlijk verder met je geschrijf, ook al is het vooral voor jezelf. juist daarom! en natuurlijk omdat je mij in ieder geval heéél blij maakt met je blogs. herkenning is gewoon heel fijn in een wereld waar men geneigd is snel iets gek te vinden. vr gr mamavan8

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Fijn dat je weer schrijft, ik lees graag mee in je hersenspinsels:) Probeer zo lief voor jezelf te zijn als je voor anderen bent, zo streng zijn is niet nodig. Geef jezelf permissie om op te knappen zonder meteen alles te moeten. Maar dat heb je nu zelf ook wel door geloof ik:) Als dat niet helpt bedenk dan dat het allemaal heel anders had kunnen lopen met dat ongeluk, daar is een jaartje studievertraging niks bij...

    BeantwoordenVerwijderen
  12. In m'n rijtje met favorieten staat achter jouw blognaam in grote letters PAUZE, wilde de blog boven je aanklikken maar dankzij m'n kippigheid klik ik de jouwe aan en ben aangenaam verrast dat de pauze afgelopen is. :-)

    BeantwoordenVerwijderen