Het rijke wijf

Dochter uit logeren. Vrije zaterdagavond. Wat doe je dan?  Nou, wij sloopten drie ruitjes uit de slaapkamerdeur. Was niet de bedoeling.  Ik wilde de glaslatten voorzichtig verwijderen. Helaas.  Ik ben beter in breien en haken :) Na het sloopwerk zette ik de 'open deur' nog gauw even in de grondverf.  Rond 18.15 uur vertrokken we voor een romantisch 'diner voor twee'.  Oftewel een vette bek bij de Mac. Om onze 'avond voor twee' tot 21.00 uur verder voort te zetten bij de I.kea. Helaas is de wolkenlamp die wij zoeken uit de collectie. We kochten wel een voetenbank. Past bij onze bank en stoel. Verder nog wat klein spul. Nu lekker 'lam in de poten' van al dat geklus en gesjouw. M. waagt zich zo nog aan de afwas van de hele dag. Ik ga een voetenbank in elkaar zetten. En dan denk ik dat we nog net de fut hebben om de laatste aflevering van het derde seizoen van Suits te kijken. Gelukkig hebben we al bijna 15 jaar verkering en zijn we wel gewend a...

Duurzaamheidslening, investeringslening, energiebespaarlening, EPA, maatwerkadvies, het lijkt wel een complete nieuwe studie die ik volg. Dinsdagmiddag krijgen we iemand die bij ons nieuwe huis een maatwerkadvies komt uitvoeren. De aanvraagformulieren van de site Ik investeer slim hebben we al uitgeprint. Nieuwe werkgeversverklaringen al aangevraagd. Hij (de man die komt) wees ons ook op de duurzaamheidslening die mogelijk is. Daar heb ik gisteren even naar gekeken. Voor onze provincie is de nieuwe aanvraagdatum daarvoor nog niet bekend. Nou vannacht, in mijn dromen, had ik het hele huis al verbouwd. Stukje van de keuken als bijkeuken, met daar de wasmachine en de droger. Plus verder alles uiteraard superleuk ingericht. Eens zien waar ik een kudde verhuis- en kluskabouters vandaan kan toveren. De opruim- en inpakkabouters thuis, nou die staken volgens mij haha. Man is sporten, met aansluitend een afscheid van een teamgenoot, die teruggaat naar Aruba om daar zijn eigen rijschool op ...

Op verschillende blogs lees ik over februari als minimum maand. Echt?! Als het voor iemand echt 'moet' dan respect. Maar vrijwillig? Echt niet. Daarbij alle mogelijkheden van het universum voor verschillende bronnen van inkomen of andere vormen van overvloed afsluiten? (Hee, dit is mijn denkwijze hoor, hoef je het ook zeker niet mee eens te zijn). Vanavond sprak ik een oude vriend van me. Inspirerend gesprek. Over de wereld van mogelijkheden. Op allerlei gebieden. Hij had het idee dat ik veel meer kan dan ik nu doe. Hij vroeg zich ook af waar mijn passie ligt? Of ik dat uitvoer nu, in het dagelijks leven... Dus dat zette me aan het denken. Over het wel willen, maar niet durven, of gewoonweg niet doen, omdat de dag al weer voorbij is met andere zaken. Die er wellicht minder toe deden, maar die ik wel belangrijk liet worden... Of ik een eventuele samenwerking met hem en zijn team zie zitten? Eerst hield ik de boot een beetje af. Gaf aan dat hij beter op zoek kan gaan naar iem...

Dat zei mijn collega vanmiddag, dan maar de baan, toen ik vertelde dat het huis aan iemand anders is toegewezen... Ik had gewacht tot ik even alleen op de werkplek zat om te bellen naar de woningbouwvereniging. Met dat ik belde, bekroop me al een raar gevoel. En nee, helaas is dit nog niet het huis voor ons. We staan nu nummer 11 op de wachtlijst. Heel erg hutkoffer natuurlijk. (Al benoemde ik dat iets anders :)) Maar goed, het leven gaat gewoon weer verder. We hebben nog steeds een dak boven ons hoofd. En ik hoef de titel van mijn blog nog niet aan te passen. Een anoniem iemand schreef als reactie dat een tuin ook niet persé rustgevend is. Haha, dat vond ik wel fijn om te lezen. Werkte erg relativerend. Vanavond had ik 'bezoek'. De vriendin van mijn neef. Met wat hulp en uitleg voor het opzetten van een blog. Het was erg leuk en gezellig. Ondanks dat we elkaar nog maar weinig eerder gesproken en gezien hebben. Ik kreeg prachtige zonnebloemen die ik zo nog even op de vaas...