Maandag, 30 juni, een laatste vrije dag. In gedachten zag ik mezelf de laatste dingen doen voor het oude huis. 's Ochtends eerst uitslapen. Aangezien dochter pas om 11.00 uur naar school hoeft. 's Middags naar de stad. Koffie met gebak bij de V&D (want daar hadden we nog bonnen voor). Leuke gordijnstof kopen. De vensterbanken voor de tweede keer aflakken. Gezellig met zijn drie, lekker relaxed thuis in het nieuwe huis.
De realiteit. Rond 9 uur hoor ik een vrachtwagen voor ons huis. De leverancier van de kozijnen. Die zou ook komen. Maar later en eerst bellen, omdat ze eerst nog naar Hoogeveen moesten. Dus ik spring uit bed. Schreeuw naar beneden, trek gauw een joggingbroek en een vest aan. Kijk in de spiegel en bedenk dat er niets meer te redden valt. Het is gelukkig dezelfde jongen van de vorige keer. Ik poets voor het fatsoen nog wel even mijn tanden.
Hij herstelt alle zaken die ik doorgegeven had. Dochter vertrekt ondertussen met een vriendinnetje naar school. Ik rij naar ons oude huis. Waar manlief al de hele ochtend bezig is met leeghalen van spullen. Ik schat het wel redelijk in. Denk rond een uur of vier klaar te zijn.
Om half vier ga ik met een auto vol spullen toch maar een nieuwe tankdop halen. Tussen drie en vier zou de loodgieter komen. Die komt om tien over vier. Om pas om half zes weer weg te gaan. Alles is nu gecontroleerd, nieuwe thermostaat aangesloten. Op hoop van zegen dan maar. Om kwart voor zes ben ik bij de Hema voor een douchegordijn.
Bij thuiskomst tref ik mijn vader al, die kwam nog de laatste klusjes doen.
Ik eet snel, help mijn vader. Verzorg een werkende douche voor het kind. Rij nog tig keer heen en weer.... Nu is het 23.56 uur.
Manlief is nog niet klaar in het oude huis. Ik heb ook nog een auto vol op de oprit staan. Aaaaaaaargh. Waar ging het mis.
Nou.... heeeeeel snel dit blogje plaatsen. Want morgen is het 1 juli en daar heb ik wat leuks voor bedacht. Morgen pas ik ook mijn omschrijving etc. aan.
De realiteit. Rond 9 uur hoor ik een vrachtwagen voor ons huis. De leverancier van de kozijnen. Die zou ook komen. Maar later en eerst bellen, omdat ze eerst nog naar Hoogeveen moesten. Dus ik spring uit bed. Schreeuw naar beneden, trek gauw een joggingbroek en een vest aan. Kijk in de spiegel en bedenk dat er niets meer te redden valt. Het is gelukkig dezelfde jongen van de vorige keer. Ik poets voor het fatsoen nog wel even mijn tanden.
Hij herstelt alle zaken die ik doorgegeven had. Dochter vertrekt ondertussen met een vriendinnetje naar school. Ik rij naar ons oude huis. Waar manlief al de hele ochtend bezig is met leeghalen van spullen. Ik schat het wel redelijk in. Denk rond een uur of vier klaar te zijn.
Om half vier ga ik met een auto vol spullen toch maar een nieuwe tankdop halen. Tussen drie en vier zou de loodgieter komen. Die komt om tien over vier. Om pas om half zes weer weg te gaan. Alles is nu gecontroleerd, nieuwe thermostaat aangesloten. Op hoop van zegen dan maar. Om kwart voor zes ben ik bij de Hema voor een douchegordijn.
Bij thuiskomst tref ik mijn vader al, die kwam nog de laatste klusjes doen.
Ik eet snel, help mijn vader. Verzorg een werkende douche voor het kind. Rij nog tig keer heen en weer.... Nu is het 23.56 uur.
Manlief is nog niet klaar in het oude huis. Ik heb ook nog een auto vol op de oprit staan. Aaaaaaaargh. Waar ging het mis.
Nou.... heeeeeel snel dit blogje plaatsen. Want morgen is het 1 juli en daar heb ik wat leuks voor bedacht. Morgen pas ik ook mijn omschrijving etc. aan.
Zooooooooooo herkenbaar de laatste dingen uit huis halen. Ik dacht dat het auto niet helemaal vol zou zijn, en auto is heele grote stationcar. Uiteindelijk was die propvol, en de auto van meehelpende dochter ook en ik moest eigenlijk noodgedwongen wat achterlaten. Ach de nieuwe kopers waren er blij mee en ik had ze eigenlijk ook niet nodig.
BeantwoordenVerwijderenOh en dan loop je helemaal over, puinhoop overal etc etc.. wij hebben het vorig jaar allemaal weer eens door gemaakt!
BeantwoordenVerwijderenGa echt Nóóit meer verhuizen! ;-)