Wat een wondere witte wereld was het toen ik vanmorgen wakker werd. Het was nog net ochtend trouwens. Want ik sliep uit tot 11.27 uur. Vorig weekend maakten wij een start met de interne verhuizing. Dochter naar onze slaapkamer en wij naar die van haar op zolder. Eerst met lattenbodem en matrassen alleen. Want ons bed past daar niet. En we wilden eens testen/zien/voelen hoe het zou gaan. Nou, afspraak bij de chiropractor stond er gelukkig al voor mij, want het is geen succes. Met zijn tweetjes naast elkaar zou lijden tot een echtscheiding (moeten we nog wel eerst even trouwen trouwens) vanwege het over elkaar heen stappen. Dus ik lag onder het schuine gedeelte op mijn eigen matras. Ondanks de afstand tot elkaar en oordopjes hoorde ik nog erg veel (slaap)geluiden van M. (Sorry schat, hou nog steeds van je hoor). Als lichtelijk ontvlambaar misofonies wief (<- zie eerder blog) waren het uitdagende nachten. Want op zolder leek elk ...