Een verdrietige dag
Gisteravond hadden we contact met mijn schoonzus in Amerika.
Vier jaar geleden zijn mijn schoonouders geëmigreerd om bij haar te gaan wonen. Helaas is in de afgelopen jaren de gezondheid van mijn schoonmoeder achteruit gegaan. Het ging niet goed met haar,
Vanmorgen kregen we het bericht dat ze helaas is overleden.
En dan is de afstand wel heel erg groot. Verdriet via FaceTime is vreemd.
Volgende week is de crematie. Daar zijn wij alleen maar online bij :(
Het leven is eindig voor iedereen op een gegeven moment.
Bij de geboorte ploept er helaas geen gebruiksaanwijzing en tenminste houdbaar tot aanduiding mee in een cellofaantje.
Droom waarmaken op je 75ste
Dus ja, moeders (zo noemde ik haar) heeft gelukkig op haar 75e haar droom om in Amerika te gaan wonen nog waar gemaakt.
Wat verdrietig voor jullie alle drie. Van harte gecondoleerd!
BeantwoordenVerwijderenDank je wel. We doen een paar dagen rustig aan. In onze eigen bubbel thuis.
VerwijderenIk wens jullie heel veel mooie herinneringen toe
BeantwoordenVerwijderenWens jullie sterkte. Dat lijkt me wel moeilijk om op die manier afscheid te moeten nemen.
BeantwoordenVerwijderenGecondolleerd!
BeantwoordenVerwijderenGecondoleerd en zo mooi die laatste zin van dit verdrietige blog.
BeantwoordenVerwijderenGecondoleerd en heel veel sterkte.
BeantwoordenVerwijderen