Een paar weken geleden was ik op zoek naar een krokodillenschaartje. Ik zocht overal, maar vond het (nog) niet terug. Wel ontdekte ik UFO’s (Un Finished Objects een term die veel in de ‘brei- en haakwereld’ gebruikt wordt. Mooi woord voor gewoonweg projecten die nog niet af zijn).
Ik irriteerde mij aan al die halfgebakken projecten. Zelfbedachte patronen, waar ik niets van had opgeschreven bijvoorbeeld. Een gehaakt achterpand van vest, waarbij ik eigenlijk al wel wist dat ik het niets zou vinden, omdat het teveel op een gehaakt gordijn leek.
Ik haalde ik alles uit. Terug naar gewoonweg bollen. Om daar onrustig van te worden. Want al mijn bolletjes ‘schreeuwden’ om aandacht. Kies mij, kies mij.
Zodoende zocht ik alle garen uit die geen ‘joy meer sparkte’. Marie Kondo zou trots op mij zijn. Ik maakte een mooie foto, plaatste deze op Instagram en bood het garen te koop aan voor een zacht prijsje.
Binnen een kwartier was het verkocht en dacht ik dat mijn prijs wellicht wel aan de lage kant was :) 5 kilo garen ging in een grote doos, op weg naar een nieuwe eigenaresse. Even had ik spijt, want ik zag het ene na het andere gave haakpatroon met restjes voorbij komen.
Maar in het kader van Flow, het grote boek van minder, welke ik had gelezen, voelde het goed.
Er bleef nog genoeg garen over (*kucht) in andere bakken en tassen. Zo herontdekte ik een stapel patroonboeken en mooi groen garen. Nu is er een zomers topje in wording.
Moraal van dit verhaal, soms kun je ergens genoeg van hebben.
Hee, maar soms ook niet hoor. Ik ben maar zo geen minimalist :)
Ik irriteerde mij aan al die halfgebakken projecten. Zelfbedachte patronen, waar ik niets van had opgeschreven bijvoorbeeld. Een gehaakt achterpand van vest, waarbij ik eigenlijk al wel wist dat ik het niets zou vinden, omdat het teveel op een gehaakt gordijn leek.
Ik haalde ik alles uit. Terug naar gewoonweg bollen. Om daar onrustig van te worden. Want al mijn bolletjes ‘schreeuwden’ om aandacht. Kies mij, kies mij.
Zodoende zocht ik alle garen uit die geen ‘joy meer sparkte’. Marie Kondo zou trots op mij zijn. Ik maakte een mooie foto, plaatste deze op Instagram en bood het garen te koop aan voor een zacht prijsje.
Binnen een kwartier was het verkocht en dacht ik dat mijn prijs wellicht wel aan de lage kant was :) 5 kilo garen ging in een grote doos, op weg naar een nieuwe eigenaresse. Even had ik spijt, want ik zag het ene na het andere gave haakpatroon met restjes voorbij komen.
Maar in het kader van Flow, het grote boek van minder, welke ik had gelezen, voelde het goed.
Er bleef nog genoeg garen over (*kucht) in andere bakken en tassen. Zo herontdekte ik een stapel patroonboeken en mooi groen garen. Nu is er een zomers topje in wording.
Moraal van dit verhaal, soms kun je ergens genoeg van hebben.
Hee, maar soms ook niet hoor. Ik ben maar zo geen minimalist :)
Goed gedaan, en de foto is prachtig. Geen wonder dat je het zo kwijt was. Maar ik herken ook het gevoel van spijt. Niettemin, fijn dat je nog genoeg over had : )
BeantwoordenVerwijderenJa, genoeg voor een vest, dekentje, poefhoes en wat losse projectjes, denk ik :)
VerwijderenWow...wat een voorraad en dan ben je dus nog niet eens 'leeg'. Genoeg om de winter door te komen toch?? :)
BeantwoordenVerwijderenJa, ik denk n e t genoeg :)
Verwijderen