Buren en politiebericht

Even een korte 'update' na gisteren. Na nog meer vreselijke verwensingen, te horen door de muur heen,met name van het bezoek van de buurman, kwam de politie. We liepen gauw naar beneden, om onze dochter niet wakker te maken.

Met een ondertussen compleet trillend lijf stond ik in het trapportaal. De agenten gaven aan, met de bedreigingen helaas niets te kunnen doen. Omdat ze niet rechtstreeks tegen ons geuit werden. 

Om de situatie niet te laten escaleren, hebben we in overleg met de politie ervoor gekozen dat ze er niet heen zouden gaan. Dat was een goede keuze. Want even later vertrokken ze met zijn allen. Wietplanten en bierflessen onder de armen. Al waggelend en schreeuwend over straat. Zielige vertoning.

Uiteraard moest de buurman nog wel even hard op de muur slaan toen hij 's nachts weer thuis kwam. Wij waren zo moe, dat we er even wakker van zijn geworden. 

Ik doe wel luchtig, maar het liefst wil ik lekker een potje huilen. Ik heb wallen tot op mijn schouders. Echt... wat een randdebielen wonen hier. Het gevoel van onveiligheid vind ik het ergst.

Nou... binnenkort weer positiever nieuws hoor. Ik ga weer naar ons klushuis. Vandaag worden de nieuwe voor- en achterdeur geplaatst. Dus ik ben lekker 'vrij'. Ze zijn al begonnen met de werkzaamheden. Ik zal me ook nuttig maken. Muurtje in de slaapkamer sausen. Houtwerk voor de afwerking van de binnenkant van de kozijnen in de grondverf zetten. Ik hoef me zeker niet te vervelen vandaag.