Les in dankbaarheid

Vandaag had onze dochter op school een yogales in dankbaarheid. Normaal gesproken spreek ik mijn 'dankzeggingen' 's ochtends in de auto hardop uit. Gisterochtend ging het aan het einde van mijn straat bijna mis. Een fietser zonder licht, ontsnapte nog maar net aan mijn motorkap. Wat er toen uit mijn mond kwam, leek op niets dankbaars :)

Toen ik bij de oprit van de snelweg zag dat de benzinemeter niet door het door de bocht rijden zo laag stond... maar ik echt vergeten had te tanken vorige week, kwamen er nog wat drie letterige woorden uit...
Gelukkig was ik het tankstation op de snelweg nog niet voorbij. En was de benzineprijs in de categorie aanvaardbaar.

Mijn leidinggevende kan ik 's ochtends gewoon 'app-en', ze kent de excuses inmiddels allemaal al. (Uitgang van mijn bed niet kunnen vinden, te laat vertrokken, haar met de steiltang stijlen, brug omhoog).
Gelukkig vindt ze het prima als ik het weer compenseer qua tijd en hou ik me daar ook redelijk netjes aan.

Waar ik dan 's ochtends dankbaar voor ben zijn o.a. de volgende dingen. (in willekeurige volgorde)

-Mijn goede gezondheid
-Dat ik een ongestoorde nachtrust heb gehad
-Het feit dat de auto in 1x start
-Manlief die mijn ontbijt en lunch klaar heeft gemaakt
-Dat we met zijn drietjes een leuk gezin vormen
-De leuke kleding die ik aan heb
-Dat mijn haar de goede kant uit krult
-Dat ik een baan heb met leuke collega's
-Dat er wekelijks meer en meer geld binnenkomt

en nog meer dingen die in me opkomen.

Meestal doe ik dit vanaf ons huis, tot op de snelweg. Vervolgens gaat de radio aan. Zijn er meer mensen die dit 'soort' gewoontes hebben?