Dat zei mijn collega vanmiddag, dan maar de baan, toen ik vertelde dat het huis aan iemand anders is toegewezen... Ik had gewacht tot ik even alleen op de werkplek zat om te bellen naar de woningbouwvereniging. Met dat ik belde, bekroop me al een raar gevoel. En nee, helaas is dit nog niet het huis voor ons. We staan nu nummer 11 op de wachtlijst. Heel erg hutkoffer natuurlijk. (Al benoemde ik dat iets anders :)) Maar goed, het leven gaat gewoon weer verder. We hebben nog steeds een dak boven ons hoofd. En ik hoef de titel van mijn blog nog niet aan te passen. Een anoniem iemand schreef als reactie dat een tuin ook niet persé rustgevend is. Haha, dat vond ik wel fijn om te lezen. Werkte erg relativerend. Vanavond had ik 'bezoek'. De vriendin van mijn neef. Met wat hulp en uitleg voor het opzetten van een blog. Het was erg leuk en gezellig. Ondanks dat we elkaar nog maar weinig eerder gesproken en gezien hebben. Ik kreeg prachtige zonnebloemen die ik zo nog even op de vaas...