Het rijke wijf

Na uuuuuuren voor de spiegel te hebben gestaan (lichtelijk overdreven), had ik gisteren twee outfits bedacht voor het nieuwjaarsfeest. De kapper had geen plek, dus waste ik mijn haar en liet het 'krullerig' opdrogen. Ik bedacht dat ik de kledingcombi, waar ik mijn Chie Mihara schoenen (zie foto) bij aan kon, het leukst vond. Dus lakte ik mijn nagels in bijpassende kleuren, nam ondertussen een pakketje aan met langverwachte bolletjes wol en schrok toen het zo maar weer 14.00 uur  was. Want ik moest nog wel aan de studie. Nou, dat werd hem niet echt gisteren :)) M. was op tijd thuis. Hij had dochter al bij mijn ouders afgezet. Vanwege de detoxweek namen we niets te eten, want op het feestje zouden we hapjes krijgen. M. brouwde ter overbrugging van de tijd, nog wel een overheerlijke bounty/chocoshake.  Rond 21.30 uur waren we op het feestje. Uiteindelijk met mijn rode laarzen, die waren toch iets comfortabeler en stonden ook best leuk bij de jurk. Het feest was erg...

03.21 uur werd ik vannacht wakker. Met een licht paniekerig gevoel in mijn lijf. Want het is oudjaarsdag en ik wilde echt zoveel dingen afronden in dit oude jaar. De vakantie leek (zoals altijd) veeeeel langer. Nu is het nog geen maandag natuurlijk, maar de komende dagen zijn van die 'gebroken dagen'. Adem in, adem uit. 3 - 2 - 1 , de cijfers van de klok kon ik natuurlijk ook zien als een soort van aftellen. Vanmorgen las ik een berichtje van iemand die zin heeft in een 'vers jaar'. Dus laat ik los dat mijn blog nog geen leuke 'header' met foto's heeft. Dat ik nog geen begin heb gemaakt met het schrijven van mijn boek (het rijke wijf van twee hoog achter). Dat ik nog niet alles heb gedaan voor de studie. Dat die twee dozen met spullen op de zolder er gewoonweg nog staan. Ik ga lekker nog schrijven, in mijn nieuwe agenda en 'werkboeken'. Oftwel de Biz and Life workbooks van Leonie Dawson. Waarvan ik er twee weg  ga geven. Hoe en waarom? Lees even...