Stond ik vorige week donderdag met mijn hoofd op de digitale voorpagina van een krant. #schrik
Ik had op maandag een interview gegeven over misofonie. Voor vrouw.nl Waar ik niet aan gedacht had, was dat dat natuurlijk gelinkt is aan de Telegraaf.
Ik had op maandag een interview gegeven over misofonie. Voor vrouw.nl Waar ik niet aan gedacht had, was dat dat natuurlijk gelinkt is aan de Telegraaf.
Waar ik ook niet bij stil had gestaan, was dat het bericht op de Facebookpagina van Vrouw doorgeplaatst werd. 's Avonds stond de teller op ruim 721 reacties. Heel eerlijk, die heb ik uit zelfbescherming niet allemaal gelezen. Ik vond het al spannend genoeg om met mijn verhaal naar buiten te komen.
Waarom ik het toch gedaan heb? Om er in ieder geval naamsbekendheid aan te geven. En om mensen die het hebben (ervaren, hoe je het maar wilt noemen), te laten weten dat ze niet gek zijn.
Benieuwd naar het artikel? Hier vind je de link (<-klikkerdeklik)
Ik zag je voorbijkomen, herkende je meteen uit je verhalen op je blog. Het is een prima artikel hoor, maar inderdaad beter niet teveel commentaren lezen.Online zegt men te makkelijk nare dingen.
BeantwoordenVerwijderenGroet,Greet
Ja Greet, daar schrok ik wel een beetje van. Want mensen laten gewoon zonder blikken of blozen reacties achter. Maargoed. Als ik ze niet lees, dan kan ik er ook niets van vinden ;)
Verwijderenhad je ook herkent en bedacht dat ik geen aansteller ben met de hele tijd roepen dat de tv zachter moet en allerei andere geluiden. t.w. dat mijn man een gehoortoestel heeft maar niet altijd aan heeft staan. Gr. Cisca Servie
BeantwoordenVerwijderenOh ja Cisca, het volume van de tv :( en dan vooral bij reclames. Nog net iets harder.
Verwijderenik wist niet dat er een naam voor bestond - dit heb ik dus ook!
BeantwoordenVerwijderenbedankt voor je verhaal....
Jammer dat je er ook last van hebt. Wel fijn dat je weet dat het een naam heeft.
VerwijderenIk herken wat je schrijft. Ik word meestal niet boos, maar raak enorm overprikkeld.
BeantwoordenVerwijderenDaarom wonen we nu in een vrijstaand huis. Daar hebben we heel lang voor gespaard. Kan me zo voorstellen dat het moeilijk is met een klussende buur.
VeggieMo
Herkenbaar de overprikkeling. We waren vanavond bij de Ikea. Normaal is het rustig op zaterdag avond, maar nu niet ^_^ dus nu met tuutende oren thuis. Joggingbroek aan en op de bank.
VerwijderenGaaf een vrijstaand huis. Onze wens binnen nu en drie jaar.
Ik moest er éven over denken - wat was het ook weer... Maar nu ken ik 'm weer... Lijkt me heel vervelend! Ik heb zelf vooral last van te weinig geluid wat doorkomt (slechthorendheid) en een flinke pieptoon - ook heel vervelend!
BeantwoordenVerwijderenOh ja, een pieptoon. Akelig (heb ik na een aanrijding een aantal maanden gehad, zo bepalend).
VerwijderenWow, lastig!
BeantwoordenVerwijderenLijkt erg op wat mijn zoon heeft, via zijn autisme. Hoe maak je het onderscheid tussen die 2? Weet je dat?
Goede vraag. Lastig te beantwoorden. Las laatst een artikel over onderdrukt autisme bij vrouwen. Daar zag ik wel veel dingen die mij ook bekend voorkomen. Wordt je zoon ook boos van bepaalde geluiden?
Verwijderen