Ja, voor dit jaar dan hoor. Mijn laatste bezoek aan de bedrijfsarts.
Ik reed vanmorgen met de auto richting station. Helaas had ik de tijd niet goed in de gaten gehouden en reed ik 'achter de trein' aan.
Nu heb ik de mogelijkheid om bij 4 verschillende stations op te stappen. Dus ik deed nog een poging om naar het laatste station te gaan. Daar waren werkzaamheden bij de parkeerplaatsen. Dus besloot ik om met de auto naar de stad te gaan.
Direct een goede test om weer alleen auto te rijden. Ik merkte wel dat ik wat meer spanning op schouders en rug voelde. Auto in de nabij gelegen parkeergarage gezet om om 11.25 uur aanwezig voor mijn afspraak van 11.30 uur. Keurig vond ik zelf.
Om 11.45 uur was ik nog niet aan de beurt en meldde ik me opnieuw bij de balie. Pas om 11.55 uur werd ik opgeroepen. Hmmm.... ik ben niet goed in wachten. Helemaal niet als ik me gehaast heb, wat het geval was. Dit was volgens mij het kortste gesprek ooit. De bedrijfsarts bood nog wel zijn excuses aan.
Ik had met mijn leidinggevende al afgesproken dat ik morgen weer ga beginnen. Op zich stelt het deze week werktechnisch weinig voor. Daarna heb ik twee weken vakantie. 5 januari begin ik dan echt.
Na het gesprek merkte ik hoe geïrriteerd ik ben na al de afgelopen maanden. De verspilling van mijn tijd en energie inzake het langdurige herstel. Sinds de aanrijding is ook de overgang ingetreden en ben ik nog maar 2x weer ongesteld geweest. Wellicht waren het vanmorgen ook de hormonen die opspeelden. Laat ik het er op houden dat ik niet echt gezellig was. Eerder echt niet :)
Nu trek ik eindelijk weer een beetje bij. Ik ga vanavond maar lekker douchen en mijn tas klaar maken voor morgen. Mijn collega appte net dat ze zich er op verheugd om me weer te zien. De twee uurtjes zullen vast voorbij vliegen. We hebben genoeg om bij te praten.
Ik reed vanmorgen met de auto richting station. Helaas had ik de tijd niet goed in de gaten gehouden en reed ik 'achter de trein' aan.
Nu heb ik de mogelijkheid om bij 4 verschillende stations op te stappen. Dus ik deed nog een poging om naar het laatste station te gaan. Daar waren werkzaamheden bij de parkeerplaatsen. Dus besloot ik om met de auto naar de stad te gaan.
Direct een goede test om weer alleen auto te rijden. Ik merkte wel dat ik wat meer spanning op schouders en rug voelde. Auto in de nabij gelegen parkeergarage gezet om om 11.25 uur aanwezig voor mijn afspraak van 11.30 uur. Keurig vond ik zelf.
Om 11.45 uur was ik nog niet aan de beurt en meldde ik me opnieuw bij de balie. Pas om 11.55 uur werd ik opgeroepen. Hmmm.... ik ben niet goed in wachten. Helemaal niet als ik me gehaast heb, wat het geval was. Dit was volgens mij het kortste gesprek ooit. De bedrijfsarts bood nog wel zijn excuses aan.
Ik had met mijn leidinggevende al afgesproken dat ik morgen weer ga beginnen. Op zich stelt het deze week werktechnisch weinig voor. Daarna heb ik twee weken vakantie. 5 januari begin ik dan echt.
Na het gesprek merkte ik hoe geïrriteerd ik ben na al de afgelopen maanden. De verspilling van mijn tijd en energie inzake het langdurige herstel. Sinds de aanrijding is ook de overgang ingetreden en ben ik nog maar 2x weer ongesteld geweest. Wellicht waren het vanmorgen ook de hormonen die opspeelden. Laat ik het er op houden dat ik niet echt gezellig was. Eerder echt niet :)
Nu trek ik eindelijk weer een beetje bij. Ik ga vanavond maar lekker douchen en mijn tas klaar maken voor morgen. Mijn collega appte net dat ze zich er op verheugd om me weer te zien. De twee uurtjes zullen vast voorbij vliegen. We hebben genoeg om bij te praten.
Reacties
Een reactie posten