maandag 29 september 2014

In afwachting van

Niet in verwachting van :) maar in afwachting van....
In afwachting van wat dan? Nou veel verschillende dingen.
Een spontane terugkeer van een pijnvrij (lees met name hoofdpijn en steken in mijn voet) lijf. Geldbedragen die we verwachten, maar nog niet zijn bijgeboekt. 
Mijn algehele levenslust en energie.

Dit wordt geen klaagblog hoor. Ik ben blij met elke dag. Er zijn veel momenten dat ik me goed voel. Ik had alleen niet verwacht dat de aanrijding van bijna 7 weken geleden nu zo'n nasleep zou hebben. In mijn agenda had ik eerst 1 september als weer aan het werk genoteerd... Dat doorgeschoven naar vandaag. Wellicht is na de herfstvakantie realistischer.

De weken vliegen voorbij. Ik ben dankbaar voor mijn begripvolle werkgever en lieve collega's. Vorige week bezoek, een kaart en een kadootje van verschillende lieverds.

Het is mooi weer dus ik geniet zoveel mogelijk van mijn ligbedje achterthuis. 
De colshawl voor dochter is bijna af (simpel breiwerkje om schouders en nek zo min mogelijk te belasten).

Afgelopen week heb ik twee behandelingen van Body Stress Release gehad. Een attente bloglezeres had me hierover gemaild. Ze had zelf veel baat bij de behandelingen na langdurig whiplash klachten te hebben gehad. En ja, ik wil wederom te snel, want uiteraard verwacht ik wonderen binnen een week :).
Aanstaande vrijdag heb ik de derde behandeling. 

Ondertussen heb ik het 's avonds en in het weekend gezellig met man en dochter. We lachen wat af met zijn drie, dus dat is heel fijn. M. heeft naar aanleiding van de boeken van Gerhard Hormann besloten om nu al met pre-pensioen te gaan. Een keer per twee weken een vrije vrijdag om mee te beginnen. Vrijdag j.l. was zijn eerste 'vrije dag'. 

Ik ben trouwens begonnen in het laatste boek van Gerard Hormann. Het nieuwe nietsdoen. Ik ben op bladzijde 53. Wie van jullie heeft het al gelezen? En wat vond je ervan?

4 opmerkingen:

  1. Ken het boek niet, maar ben zelf 7 jaar geleden op mijn 55e met prepensioen gegaan (vrijwel volledig). Kost wat, maar dan heb je ook wat. Nog geen dag spijt van gehad. Ben benieuwd wat het boek erover te vertellen heeft. Zal zien dat ik het te pakken krijg.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zeven jaar terug met pensioen op je 55e. Dat kon toen nog net geloof ik.
      Heb je wel een donfall meegemaakt.
      Ik geef je groot gelijk. Sprak afgelopen weekend nog een ex-collega van 47. Zij droomt er van om op 55 met pensioen te gaan.

      Verwijderen
  2. Jammer dat het allemaal anders gaat dan je verwacht. Al die dingen die zo vanzelfsprekend zijn (zoals energiek zijn en een opgewekt humeur hebben) als je gezond bent, kun je heel erg missen wanneer je gezondheid het even laat afweten.
    Maar een ligbedje en een colshawl klinken wel weer aangenaam :-)

    Ik ben een keer aan Hypotheekvrij van Gerhard Hormann begonnen, leek mij ook wel wat, zon'n hypotheekvrij leven. Maar ik ben afgehaakt. Het idee er achter zal vast steek houden, maar die bezuinigingen die hij doorvoerde (dure auto verkopen bv) zijn voor ons niet reëel. Ik zou wíllen dat ik een tweede auto hád waarop ik kon bezuinigen.
    Overigens ben ik een groot voorstander van kritisch naar uitgaven kijken, maar grote klappers kan ik helaas niet maken met bezuinigen.
    Maar wellicht kwam zijn boek niet op het goede moment in mijn bewust-leven-proces. Of misschien bevind ik me op een ánder moment in het proces.

    Wat leuk dat je man een vrije dag opneemt!

    Beterschap gewenst!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb het boek direct gelezen toen het uitkwam, kern uit het boek is voor mij .. wat je niet uitgeeft hoef je ook niet te verdienen, dus hoe minder spullen je wilt hebben hoe meer je overhoudt om je vaste lasten te verlagen door hypotheek aflossingen en b.v. energiebesparende maatregelen te nemen. Dan blijft er tijd over om dingen te doen die je echt wilt. en wat je wilt verschilt echt per persoon, ik vond b.v. tijd hebben voor mijn kinderen heel belangrijk, dat ze tweedehandskleren droegen vonden we helemaal geen punt, vakanties bleven we in Nederland, we hadden 15 jaar geen auto, maar zaten wel elke dag bij mooi weer aan het zwembad, picknickten elke woensdagmiddag, er konden altijd kinderen blijven spelen/logeren enz. ik ben blij dat we zo geleefd hebben toen ze jong waren! Die tijd komt nooit meer terug. Nu de kinderen het huis uit zijn werken we alle twee (ik parttime), mijn man moet vaak in waakdiensten werken, die uren neemt hij daarna op en laat ze niet uitbetalen, daardoor kunnen we nu vaak doordeweeks een dag heerlijk fietsen of met de trein op stap.. het is maar waar je gelukkig van wordt. Bieke

    BeantwoordenVerwijderen