zondag 9 september 2018

De zekerheid van onzekerheid

Op 15 augustus j.l. verscheen bij Janine van  Simpel Rijk Leven een soort van gastblog of mini interview (<-klikkerdeklik) over mij. Blijft altijd een beetje vreemd om zoveel over mijzelf te vertellen. Maar hee, dan had ik niet openbaar moeten bloggen haha.


Kringloop vondst

Ik was toen net een maand aan het werk op een erg bijzonder en intensief project. Ondertussen was ik ook gevraagd voor een nieuwe leidinggevende functie. Na een dag bedenktijd zei ik ja. Ik ‘stortte’ mij als het ware in volledige overgave op alle nieuwe mogelijkheden en de verantwoordelijkheden die daar bij hoorden.

Want ik voelde mij enorm gevleid over het potentieel wat mensen in mij zagen. 
Plus het feit dat ik zo maar gevraagd werd voor een functie.

Naast het project en de nieuwe functie volgde ik ook nog een intensieve cursus engels van twee weken. Deze was al gepland voor ik met alle nieuwe werkzaamheden begonnen was.
Elke ochtend les en de bedoeling was om dan ‘s middags twee tot vier uur te studeren. Dat werd bij mij dan ‘s avonds laat werd, want het werk ‘riep’.

Mijn oom overleed (hij was al langer ziek) en eind augustus waren wij bij zijn crematie. Daar sprak onder andere een collega van mijn oom. En één zin, ‘best wel jammer’ bleef in mijn hoofd hangen. De uitspraak was van mijn oom, wiens spraak door zijn ziekte was aangetast. Hij kon niet meer op alle woorden komen en dit was wat hij zei, bij het bewonderen van de boten op de IJssel. 

Best wel jammer, dat ik koos voor een functie waar ik heel goed in ben/was, maar waar mijn hart niet van ging zingen. Dat ik dat deed uit ‘veiligheid’ en een soort van ‘zekerheid’. 

Toen ik heel hard huilend tegen M. zei dat ik zo ongelukkig van de hele situatie werd, zei hij dat ik er mee moest stoppen. Mijn vaste baan, met leuke collega’s, erg fijn salaris, een kudde vrije dagen, vakantiegeld en 13e maand. Maar M. was het zat. Mij niet hoor (bijna wel), wel hoe weinig tijd ik nog had (en nam) voor de dingen die mij blij maken en energie opleveren. 

Uiteraard somde ik alle dingen op, dat hij een tijdelijke aanstelling heeft tot eind december van dit jaar. Dat onze dochter voor haar nieuwe opleiding veel kosten zal hebben. Dat... enzovoorts, enzovoorts.

Alle zelfde excuses die ik mijzelf al jaren voor houd om niet te kiezen voor iets anders en daarmee onzekerheid. Want oh, oh, oh, wat is onze tijd met schulden, (vrijwel) geen geld en de angst die daar is ontstaan, diep in mijn systeem gaan zitten. Zo diep dat ik nu mijn (geestelijke) gezondheid daarvoor op zou geven.

Dus op vrijdag 31 augustus gaf ik aan dat ik ga stoppen met de werkzaamheden die ik nu doe. 

Het project rond ik af. Alles wat bij de nieuwe functie hoort draag ik over. 
Tot eind september blijf ik nog. 
Wat daarna komt weet ik niet. Mijn hang naar zekerheid laat ik gaan. 
Gelukkig is er zekerheid over onzekerheid. 

24 opmerkingen:

  1. Wow Christel, stoere stap! Well done, zou ik zeggen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Lonneke. Het voelt nog erg vreemd. Maar de opluchting die ik ervaar, geeft mij aan dat ik er goed aan doe.

      Verwijderen
  2. Het rijke wijf --> het stoere wijf....

    :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wow Christel, een grote stap maar geen verassende stap, het sluimert al heel lang tussen de regels door. Heel goed gedaan!

    Voor mij herkenbaar dat je een stap zet omdat je je gevleid voelt en wilt laten zien dat je het kunt terwijl je er zelf niet gelukkig van wordt...
    Door het lezen over jouw stap gaat het stemmetje binnenin mij dat ook harder roepen dat ik wat heel anders moet gaan doen...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Klopt, voor de mensen die hier al langer meelezen was het waarschijnlijk al langer duidelijk. In 2013 ben ik fulltime gaan werken omdat M. zijn baan kwijtraakte en we graag een huis wilden kopen.

      Luister naar het stemmetje. Je hoeft niet direct actie te ondernemen, maar luister wel. Ik heb het namelijk erg lang genegeerd. Met alle gezondheidsgevolgen van dien.

      Verwijderen
  4. Mooi stuk. Over hoe je mooi stuk kan gaan en te gretig je grenzen overschrijdt. Wat heerlijk dat je partner het wel zag en jij zelf nu ook. Ben het eens met Mariimma!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Volgens mij reageerden we op hetzelfde tijdstip op elkaars blogposten :) Ja, gretig de grenzen overschrijden. Echt een toptalent ben ik hahaha.

      Verwijderen
  5. Wat een dapper en stoer besluit. Ik vond het al zo stil op je blog en hoopte dat het goed met je ging. Fijn dat je deze keuze durfde te maken!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, de radiostilte terwijl ik zo graag blog. Dat was een van de tekenen dat ik echt niet goed/slim bezig was.

      Verwijderen
  6. Wow! Wat een stap zeg. Wat goed van je!! Stoer van je...
    Ik miste je blogs wel hoor....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, enorme stap. Lief dat je mijn blogs hebt gemist. Binnenkort weer meer schrijfsels.

      Verwijderen
  7. Ik heb toevallig ongeveer hetzelfde in juni gedaan, het bevalt goed. Ik heb alle vaste klanten waar ik geen zin meer in had opgezegd na ruim 5 jr en ben 2 maanden bij de Anwb gaan werken. Voelde heel goed! Nu ben ik op vakantie en ga daarna rustig op zoek naar leuker werk:) Ik kan dus met recht zeggen dat ik weet hoe je je voelt. Goed gekozen denk ik!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Werkte je voor jezelf Loes? Stoer hoor. Ik hoop dat ik straks ook zo blij ben met mijn keuze.

      Verwijderen
  8. Stoer! Goede actie!

    En in die schuldentijd hebben jullie het gered. Omdat jullie allebei eraan werkten, hard werkten, slim werkten. En nu is jullie team nog steeds goed, en geloof ik ook met een dochter er bij die goed meedoet. Dus.... Dat moet goed komen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank voor deze positieve reactie. Ja, we zijn zeker een goed team zo samen met ons drie.

      Verwijderen
  9. Zoiets is echt een moeilijke beslissing. Nu maar weer richten op wat er wel mogelijk is.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad. Wat is er nog meer mogelijk? Fijn je laatst gesproken te hebben. Dank voor je ‘luisterend oor’

      Verwijderen
  10. Gefeliciteerd!
    Werken kost nogal veel tijd, dus het helpt wel wanneer je dan dingen doet die je leuk vindt...

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Juiste afweging Christel, we willen van alles en alles is ook leuk maar soms toch best te zwaar en niet zo relaxed. Er komt vast iets anders op je pad wat zin geeft en je lekker lang fit en gezond houdt :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Echt een hele stoere stap! Maar ik denk dat het inderdaad wel de juiste is; op een gegeven moment ga je er gewoon tegenaan lopen dat dingen doen die niet bij je passen je steeds meer tegen gaan staan. Dan kun je daarnaar luisteren, of doorploeteren. Maar van dat laatste is nog nooit iemand gelukkig geworden. En je hebt genoeg potentie, talent en capaciteiten om iets te gaan doen waar je hart wél gaat zingen!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Klinkt als een heel goede keuze. Ik heb een paar maanden geleden ontslag genomen omdat binnen mijn functie steeds meer zaken werden gedropt die echt niets meer te maken hadden met het vak waar ik ooit voor koos. Ook voor mij gold dat ik een leuk salaris en nog leukere collega's op heb gegeven. Ik heb nog geen seconde spijt gehad! Als zzp'er verdien ik nu beduidend minder dan toen ik nog in loondienst was, maar het plezier in mijn werk, de vrijheid die het me geeft en daarmee ook de rust is het meer dan waard! (En met die collega's drink ik af en toe nog een biertje. Ook leuk!)

    BeantwoordenVerwijderen